بررسی رابطه فضایی بین قرارگیری در معرض مواد شیمیایی کشاورزی و ابتلا و مرگ ناشی از کرونا
نویسندگان
1 دکتری، رشته برنامهریزی منطقهای، گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز،
2 گروه سنجش از دور و GIS دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
3 رشته جغرافیا و برنامهریزی روستایی، گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
4 گروه سنجش از دور و GIS دانشگاه تهران
doi
10.22034/rsgi.2025.66478.1131چکیده
هدف: عوامل محیطی مختلف منجر به اختلاف در تعداد ابتلا به کووید-19 و مرگ و میر آن در مناطق مختلف شده است. افراد مبتلا به بیماریهای زمینهای، میزان عفونت و مرگ و میر بیشتری دارند. استفاده از سموم کشاورزی و کودهای شیمیایی یکی از عوامل اصلی شیوع بیماری های زمینهای است. بنابراین، آنها ممکن است به طور غیر مستقیم در افزایش ابتلا و مرگ و میر ناشی از COVID-19 نقش داشته باشند. بر این اساس، بررسی رابطه فضایی بین استفاده از آفتکشها و کودها و ابتلا به کووید-19 و مرگ و میر آن هدف اصلی این مقاله است.روشها: در این راستا، از مدل رگرسیون وزندار جغرافیایی برای بررسی روابط در بخش روستایی استان آذربایجان شرقی استفاده شد.یافتهها: یافتهها رابطه فضایی معنیداری را بین استفاده از علفکشها، پتاسیم، فسفات و حشرهکشها و افزایش ابتلا به COVID-19 و بهویژه مرگومیر نشان داد. مناطقی که از استفاده زیاد و نقاط داغ علف کش و پتاسیم استفاده میشود با افزایش مرگ و میر COVID-19 ارتباط مثبت معنی داری داشت. استفاده زیاد از فسفات و حشرهکشها و همچنین نقاط داغ آنها، در بیشتر شاخصها با ابتلای بالای COVID-19 و مرگ همراه بود. اما ضرایب آنها کمتر از علف کش ها و پتاسیم بود. هیچ مدرکی دال بر ارتباط بین افزایش ابتلا به کووید-19 و مرگ و میر و استفاده از قارچ کش و نیترات وجود ندارد.
