بررسی مقالات علوم پزشکی منتشر شده به زبان فارسی در سال 1400 بهمنظور شناسایی میزان همخوانی آنها با استانداردهای مقالهنویسی و استفاده صحیح از روشهای تجزیه و تحلیل آماری در گزارش نتایج
نویسندگان
1 مربی گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران. دانشجوی دکتری آمار زیستی، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
2 استاد گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، مرکز تحقیقات محیط کار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
3 استادیار گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
4 پژوهشگر، کارشناس ارشد اکولوژی انسانی، مرکز تحقیقات محیط کار، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2023.23241چکیده
مقدمه: تمامی نتایج بهدست آمده از تحقیقات پزشکی زمانی قابل اعتماد هستند که با استفاده از آزمون های صحیح آماری همراه با چک کردن پیش فرض های آزمون و دقت عواملی مانند حجم نمونه، تصادفی کردن و ابزارهای اندازه گیری استاندارد مورد بررسی قرار گیرند، لذا مطالعه حاضر بهمنظور شناسایی میزان همخوانی مقالات با استانداردهای مقالهنویسی و استفاده صحیح از آمار حیاتی در گزارش نتایج انجام شد. روشکار: در این مطالعه توصیفی از تمامی مجلات فارسی زبان که دارای امتیاز علمی- پژوهشی در سال 1400 بودند، 300 مقاله با روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب شد. سپس پرسشنامه مطالعه طراحی و پس از سنجش روایی و پایایی برای هر مقاله تکمیل گردید. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 18) و آزمون تی تست دو نمونه ای انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: در این مطالعه 300 مقاله مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد که نوع مطالعه (8/94%)، روش نمونه گیری (8/94%)، فرمول تعیین حجم نمونه (8/20%)، روایی (6/40%)، پایایی (4/72%)، دلیل ریزش نمونه ها (3/67%)، چگونگی رفتار با داده های پرت (12%)، چک کردن پیش فرض ها (4/83%)، فاصله اطمینان (9/11%) و کورسازی (4/47%) از مقالات بهدرستی گزارش نمودند. همچنین میانگین نمره 300 مقاله برابر با 48/11±46/86 از 100 بود. نتیجه گیری: بهطور کلی بهنظر میرسد اغلب پژهشگران مهم ترین فاکتورها در زمینه آماری در رابطه با نگارش مقاله را رعایت کردند، اما سردبیران و داوران مجلات باید به مواردی مانند ذکر نام یا فرمول تعیین حجم نمونه، روایی و پایایی ابزار، داده های پرت و گمشده، فاصله اطمینان و کورسازی توجه بیشتری نمایند.