تأثیر صمغ فارسی و صمغ دانه بالنگو شیرازی بر ویژگیهای بافتی ماست همزده کمچرب
نویسندگان
1 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
2 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
3 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
doi
چکیده
صمغها بهمنظور بهبود بافت، افزایش ظرفیت نگهداری آب و حفظ کیفیت محصول طی مدت نگهداری بهطور گستردهای مورد استفاده قرار میگیرند. باتوجه به پتانسیل بالای تولید صمغهای بومی در ایران، در این تحقیق تأثیر افزودن دو صمغ فارسی در غلظتهای 05/0، 1/0 و 15/0 و صمغ دانه بالنگو در غلظتهای 025/0، 05/0 و 075/0 درصد بر ویژگیهای بافتی ماست همزده کمچرب حاوی 5/1 درصد چربی طی مدت 21 روز نگهداری در دمای °C4 بررسی گردید. افزودن صمغها، موجب کاهش سفتی نمونهها نسبت به شاهد (نمونه بدون صمغ) گردید که در تیمارهای حاوی صمغ دانه بالنگو مشهودتر بود (0۵/۰P<). کمترین میزان سفتی در تیمار حاوی 075/0 درصد صمغ دانه بالنگو مشاهده شد. همچنین سفتی تیمارها در اثر افزایش غلظت صمغها کاهش و طی دوره نگهداری افزایش یافت (0۵/۰P<). میزان چسبندگی در تیمارهای حاوی صمغ نسبت به شاهد پایینتر بود و تیمارهای حاوی 05/0 و 1/0 صمغ فارسی طی دوره نگهداری چسبندگی بیشتری داشتند. این شاخص نیز در اثر افزایش غلظت صمغها کاهش و طی دوره نگهداری افزایش یافت. افزودن صمغها منجر به افزایش خاصیت فنری و کاهش حالت صمغی و قابلیت جوندگی نسبت به شاهد گردید (0۵/۰P<). این شاخصها طی دوره نگهداری افزایش یافتند در حالیکه شاخص پیوستگی تحت تأثیر افزودن صمغها قرار نگرفت (0۵/۰P<). نتایج پژوهش حاضر نشان داد افزودن صمغ فارسی در غلظت 1/0 درصد میتواند روش موثری جهت بهبود ویژگیهای بافتی ماست همزده باشد.