فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: انزال زودرس، یکی از مشکلاتی است که مردان با آن مواجه هستند. این اختلال می­ تواند کیفیت زندگی و در بسیاری از موارد، باروری زوجین را تحت تأثیر قرار دهد. مطالعات اخیر نشان داده‌اند که مکانیسم داپوکستین بر اسپرم‌زایی تأثیر می­گذارد. تاکنون مطالعه‌ای در مورد تأثیر داپوکستین بر هورمون‌های جنسی و اسپرماتوژنز انجام نشده است، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات داپوکستین بر اسپرم‌زایی و هورمون‌های جنسی انجام شد. روش‌کار: در این مطالعه از 32 موش صحرایی نر آلبینو با وزن بین 250-200 گرم استفاده شد. موش ­ها به‌طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. گروه اول تحت گاواژ با سرم سالین (1 میلی‌گرم/کیلوگرم) و گروه ­های 4-2 تحت مداخله با داپوکستین به‌ترتیب با دوزهای 1، 2 و 4 میلی‌گرم/کیلوگرم از طریق گاواژ بودند. تغییرات پاتولوژیک بیضه، سطح هورمون­ های لوتئینی، محرک فولیکول و تستوسترون در این مطالعه بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده ­ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS (نسخه 22) و آزمون‌های آنوا ، فیشر و پست هاک انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته­ ها: در ارتباط با هورمون‌های جنسی مورد بررسی نظیر تستوسترون (001/0>p)، هورمون‌های لوتئینی (007/0=p) و محرک فولیکول (001/0>p) ارتباط معناداری بین گروه‌ها مشاهده شد. بر اساس نتایج، هیچ شواهدی از هیپرپلازی، نکروز، ادم یا توقف بلوغ در هیچ یک از سلول‌های بیضه از گروه‌های موش صحرایی مشاهده نشد. با این‌حال، اسپرماتوژنز در تمام موش ­ها از هر یک از چهار گروه مشاهده شد. نتیجه­ گیری: به‌طور کلی استفاده از داپوکستین باعث تغییر سطح هورمون‌های جنسی می‌گردد؛ با این حال تأثیری در pathology سلول‌های بیضه نداشت.