روش‌های سیستم اطلاعات مکانی در نظارت بر تأثیر دی‌اکسید گوگرد بر دماها در بغداد

نویسندگان

1 استاد گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

2 استاد، گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

doi
10.22034/rsgi.2025.66959.1136
چکیده

ادغام سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی (GIS) و فناوری‌های سنجش از دور (RS) به‌طور اثبات‌شده در نظارت بر اثرات زیست‌محیطی دی‌اکسید گوگرد (SO₂)، به‌ویژه تأثیر آن بر تغییرات دمایی، نقش مهمی ایفا کرده است. این مطالعه به بررسی پویایی‌های فضایی-زمانی انتشار SO₂ در بغداد در سال ۲۰۲۳ می‌پردازد و آن را با الگوهای دمایی فصلی مرتبط می‌کند تا پیامدهای زیست‌محیطی و اقلیمی آن را ارزیابی کند. با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای، ابزارهای GIS و تکنیک‌های پیشرفته تحلیل داده‌ها، این تحقیق روندهای فصلی قابل توجهی را شناسایی می‌کند، مناطق آلودگی و دمای بالا را برجسته می‌کند و نقش حیاتی GIS در تاب‌آوری زیست‌محیطی را تأکید می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهند که یک همبستگی معکوس بین سطح SO₂ و دمای هوا وجود دارد که تحت تأثیر پراکندگی جو، واکنش‌های فتوشیمیایی و اثرات جزیره گرمایی شهری قرار دارد. این مطالعه با ارائه توصیه‌های عملی برای استفاده از بینش‌های مبتنی بر GIS برای کاهش اثرات نامطلوب SO₂ بر سلامت عمومی و اقلیم شهری به پایان می‌رسد.