مطالعه تجربی ناودان جمع کننده ی خورشیدی با سیم پیچ مارپیچ
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، گروه مهندسی مکانیک، دانشکده فنی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 استاد، گروه مهندسی مکانیک، دانشکده فنی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استادیار، دانشگاه اهل البیت، کربلا، عراق
doi
10.22044/jsfm.2022.10757.3387چکیده
ناودان متمرکزکننده خورشیدی سهموی (PTC) به دلیل نسبت غلظت آن از همه جمعکنندههای خورشیدی برتر است. روشهای مختلفی برای افزایش کارایی سیستم PTC استفاده میشود که متداولترین آنها عبارتند از افزایش بازتاب سطح جمع کننده، افزایش ظرفیت جذب لوله جاذب، استفاده از مایع با ظرفیت حرارتی بالا در لوله جاذب، و استفاده از جاسازهایی در جریان سیال در لوله جاذب. در مطالعه حاضر، ناودان سهموی از یک ورق فولاد نرم با یک گیرنده ساخته شده از مس در نقطه کانونی ساخته شدهاست، و آب به عنوان سیال کار استفاده شد. با استفاده از یک گیرنده لوله ای مارپیچی بدون روکش با یک گام ]گام سیم پیچی[ 2 سانتیمتری و یک گیرنده مارپیچی با روکش سیاه، تغییرات دما را اندازهگیری کردیم. نتایج نشان داد که حداکثر دمای جاذب در 21 ژوئن در ساعت 13.17 بعد از ظهر میباشد که بعد از حداکثر تابش خورشید که 148 درجه سانتیگراد بود. درجه حرارت بالاتر در این زمان به دلیل تابش لحظه ای بیشتر خورشید است. همچنین، حداقل دمای گیرنده جمع کننده ثبت شده در 21 دسامبر در 13.12 بعد از ظهر میباشد که پس از حداکثر تابش خورشید که 91 درجه سانتیگراد بود.