بررسی الگوی فضایی مصرف آب خانگی در اصفهان و تحلیل عوامل اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر آن
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه حکیم سبزواری
2 استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان
3 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه حکیم سبزواری
4 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه حکیم سبزواری
doi
10.22059/jhgr.2018.252555.1007647چکیده
این تحقیق با هدف بررسی الگوی فضایی مصرف آب خانگی در مناطق مختلف اصفهان و تحلیل عوامل اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر آن انجام گرفته است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی- تحلیلی است. دادهها به دو روش اسنادی و پیمایشی گردآوری شده و با استفاده از روشهای آمار توصیفی و استنباطی از قبیل همبستگی و رگرسیون چندمتغیره و تحلیل مسیر و با بهکارگیری نرمافزار Spssتجزیه و تحلیل شده است. همچنین، برای نشاندادن توزیع گروههای مختلف مقدار مصرف آب خانواده روی نقشه از مدل تحلیل خوشهای به روش آنالیز مکانی نقاط داغ در نرمافزار GISاستفاده شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که میانگین مصرف آب خانوارها در منطقة 2 آبفا بهطور معناداری بیشتر از سایر مناطق است. نتایج تحلیل حاکی از آن است که پنج متغیرـ درآمد ماهیانة خانوار، تعداد واحد مسکونی، عمر ساختمان، تعداد اعضای خانوار، و احساس وظیفه در صرفهجویی در مصرفـ بهطور مستقیم در مصرف آب خانوار تأثیر داشته است. علاوه بر این،شش متغیرـ نوع مالکیت مسکونی، تحصیلات سرپرست خانوار، سن سرپرست خانوار، نوع واحد مسکونی، مدت سکونت در واحد مسکونی، و مساحت زیربنای واحد مسکونیـبهطور غیرمستقیم در میزان مصرف آب خانوار تأثیرگذار بودهاند. بر همین اساس،برای مدیریت تقاضای مصرف آب خانگی بر توجه به اقدامات فرهنگی در رابطه با ارتقای سطح آگاهی مصرفکنندگان درمورد درک اهمیت مسئلة کمبود آب و آموزش و اجرای روشهای بهینة مصرف آب خانگی توصیه شده است.