تأثیر تمرین مقاومتی با حجم‌های کم و زیاد بر کیفیت زندگی و استقامت در زنان سالمند

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران.

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران.

3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، مرکز آموزش عالی کاشمر، کاشمر، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2023.22728
چکیده

مقدمه: اگرچه فعالیت جسمانی موجب بهبود کیفیت زندگی سالمندان می­شود، ولی اثر حجم­های متفاوت تمرین مقاومتی به‌خوبی مشخص نشده است. از این رو، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات تمرین مقاومتی با حجم کم و حجم زیاد روی استقامت و کیفیت زندگی زنان سالمند غیرفعال انجام شد. روش‌کار: این مطالعه نیمه‌تجربی در سال 1399 بر روی 30 زن سالمند غیرفعال در شهر مشهد انجام شد. افراد به‌طور تصادفی به 3 گروه برابر تمرین مقاومتی حجم کم، تمرین مقاومتی حجم زیاد و کنترل تقسیم شدند. آزمودنی­ ها تمرین مقاومتی حجم کم (1 نوبت) و حجم زیاد (3 نوبت) را برای 12 هفته و 2 جلسه در هفته انجام دادند. قبل و بعد از دوره تمرین، کیفیت زندگی، مسافت 6 دقیقه پیاده‌روی (MWD6)، استقامت عضلانی پایین‌تنه (UBME) و بالا تنه (LBME) ارزیابی شد. تجزیه ‌و تحلیل داده­ ها با استفاده از نرم‌‌افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون‌های تی وابسته و تحلیل کواریانس انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته ­ها: در مقایسه با گروه کنترل، هر دو نوع تمرین مقاومتی حجم کم و حجم زیاد موجب افزایش معنی­ دار UBME و LBME، MWD6، خرده مقیاس ­های کارکرد جسمی، سلامت عمومی، سلامت جسمی و سلامت روانی شد (05/0>p). با وجود این، تفاوت معنی­ داری بین UBME، LBME، MWD6 و خرده مقیاس ­های کیفیت زندگی در دو گروه تمرین مقاومتی حجم پایین و حجم بالا در انتهای پروتکل تمرینی وجود نداشت (05/0<p). نتیجه ­گیری: هر دو نوع تمرین مقاومتی حجم پایین و بالا از طریق افزایش استقامت، موجب بهبود کیفیت زندگی سالمندان زن غیرفعال می­ شود، ولی تفاوت چشمگیری بین حجم ­های متفاوت تمرین مقاومتی روی کیفیت زندگی وجود ندارد.