تأثیر تمرین مقاومتی با حجمهای کم و زیاد بر کیفیت زندگی و استقامت در زنان سالمند
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران.
2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران.
3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، مرکز آموزش عالی کاشمر، کاشمر، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2023.22728چکیده
مقدمه: اگرچه فعالیت جسمانی موجب بهبود کیفیت زندگی سالمندان میشود، ولی اثر حجمهای متفاوت تمرین مقاومتی بهخوبی مشخص نشده است. از این رو، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات تمرین مقاومتی با حجم کم و حجم زیاد روی استقامت و کیفیت زندگی زنان سالمند غیرفعال انجام شد. روشکار: این مطالعه نیمهتجربی در سال 1399 بر روی 30 زن سالمند غیرفعال در شهر مشهد انجام شد. افراد بهطور تصادفی به 3 گروه برابر تمرین مقاومتی حجم کم، تمرین مقاومتی حجم زیاد و کنترل تقسیم شدند. آزمودنی ها تمرین مقاومتی حجم کم (1 نوبت) و حجم زیاد (3 نوبت) را برای 12 هفته و 2 جلسه در هفته انجام دادند. قبل و بعد از دوره تمرین، کیفیت زندگی، مسافت 6 دقیقه پیادهروی (MWD6)، استقامت عضلانی پایینتنه (UBME) و بالا تنه (LBME) ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمونهای تی وابسته و تحلیل کواریانس انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافته ها: در مقایسه با گروه کنترل، هر دو نوع تمرین مقاومتی حجم کم و حجم زیاد موجب افزایش معنی دار UBME و LBME، MWD6، خرده مقیاس های کارکرد جسمی، سلامت عمومی، سلامت جسمی و سلامت روانی شد (05/0>p). با وجود این، تفاوت معنی داری بین UBME، LBME، MWD6 و خرده مقیاس های کیفیت زندگی در دو گروه تمرین مقاومتی حجم پایین و حجم بالا در انتهای پروتکل تمرینی وجود نداشت (05/0<p). نتیجه گیری: هر دو نوع تمرین مقاومتی حجم پایین و بالا از طریق افزایش استقامت، موجب بهبود کیفیت زندگی سالمندان زن غیرفعال می شود، ولی تفاوت چشمگیری بین حجم های متفاوت تمرین مقاومتی روی کیفیت زندگی وجود ندارد.