فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) با هیپرآندروژنیسم و چاقی ارتباط دارد. مطالعۀ حاضر با هدف مقایسۀ سطح تستوسترون، دهیدرواپی آندرسترون سولفات و شاخص­ های تن­ سنجی بین بیماران مبتلا به PCOS مصرف کننده متفورمین و سیپروترون کامپاند انجام شد. روش‌کار: این مطالعه مقطعی- تحلیلی در سال 1401 با مرور مستندات پزشکی شامل سن، شاخص تودۀ بدنی (BMI)، محیط دور کمر (WC)، نسبت دور کمر به دور باسن (WHR)، نسبت دور کمر به قد (WHtR)، سطح سرمی تستوسترون و دی هیدروکسی اپی آندرسترون سولفات قبل و بعد از مصرف دارو به‌مدت 3 ماه انجام شد. 220 شرکت کننده در 4 گروه 55 نفره: 1) مصرف کنندۀ متفورمین 500 میلی‌گرم روزانه، 2) مصرف کنندۀ سیپروترون کامپاند 2 میلی‌گرم روزانه، 3) مصرف کنندۀ همزمان متفورمین و سیپروترون کامپاند به‌طور همزمان و 4) شرکت کنندگان فاقد PCOS به‌عنوان کنترل قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل­ داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 25) و آزمون‌های تی زوجی و آنووا انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی­ دار در نظر گرفته شد. یافته ­ها: قبل از مداخله، میانگین سطوح سرمی تستوسترون و دی هیدروکسی اپی‌آندروسترون سولفات در گروه‌های مداخله به‌طور معنی‌داری بالاتر از گروه کنترل فاقد PCOS بود (به‌ترتیب 001/0>p و 005/0=p) که پس از مداخله این اختلاف معنی‌دار نبود (به‌ترتیب 111/0=p و 423/0=p). علاوه بر این، مصرف متفورمین به­ تنهایی باعث افزایش BMI (001/0=p) و WC (001/0=p) و کاهش WHtR (026/0=p) نسبت به گروه کنترل شد. مصرف همزمان داروهای متفورمین و سیپروترون کامپاند با کاهش میانگین WC در مقایسه با گروه کنترل همراه بود (001/0=p). نتیجه ­گیری: مصرف متفورمین و سیپروترون کامپاند به­ تنهایی یا به­ طور همزمان، اثری بر سطح سرمی آندروژن ها ندارد. تجویز همزمان متفورمین و سیپروترون کامپاند در PCOS ممکن است چاقی شکمی را در بیماران PCOS کاهش دهد.