بررسی تأثیر پارامترهای مؤثر بر اطفای آتش در تونل زغال‌سنگ در حال پیشروی

نویسندگان

1 دانشجو دکتری، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران

2 استاد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران

3 استاد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران

4 کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران

doi
10.22044/jsfm.2022.11590.3534
چکیده

در این پژوهش با استفاده از نرم‌افزار شبیه‌ساز دینامیکی آتش، اثرات وجود نازل، انشعابات و فن تهویه هوا بر آتش‌سوزی در یک راهروی تونل معدن زغال‌سنگ در حال پیشروی به طول 40 متر بررسی شده است. این مطالعه نشان داده است وجود نازل علی‌رغم کاهش میدان دید به سبب تبخیر آب، سبب کاهش دمای سرتاسر راهرو و کاهش غلظت کربن دی اکسید به اندازه 15000 پی‌پی‌ام در دورترین نقطه راهرو خواهد شد. وجود انشعاب در یک راهروی تونل معدنی، علاوه بر تأمین مسیر تخلیه از محل آسیب‌دیده، سبب افزایش مدت‌زمان ایمن ماندن نقاط مختلف معدن از نظر دما و غلظت گازهای مضر حاصل از آتش‌سوزی خواهد شد؛ از طرفی اگر انشعاب نزدیک به آتش باشد، به دلیل تأمین اکسیژن مورد نیاز، منجر به گسترش آتش خواهد شد. وجود فن دمشی به منظور تهویه هوا در راهروی تونل علی‌رغم اطفای سریع‌تر آتش و کاهش 46 درصدی میانگین دمای روی منبع آتش، سبب افزایش غلظت کربن مونو اکسید به مقدار 5/7 پی‌پی‌ام در دورترین نقطه راهرو خواهد شد. همچنین استفاده از نازل‌های متصل به ترموکوپل به سبب نداشتن تأخیر زمانی نسبت به اسپرینکلرها، در مهار آتش مؤثرتر عمل می‌کنند و سبب کاهش 69 درصدی دما بر روی منبع آتش خواهند شد.