ارتباط تداوم دعا با سلامت معنوی در بیماران تحت همودیالیز
نویسندگان
1 باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد علی آباد کتول
doi
10.22038/jfmh.2010.1091چکیده
فقدان سلامت معنوی به خصوص در بیماریهای مزمن، زمینهساز بسیاری از مشکلات روانی اجتماعی و عوارض جسمی است. معنویت و نیروهای مذهبی مانند دعا، نقش مهمی را در قبول بیماریها ایفا میکنند. لذا این مطالعه جهت بررسی ارتباط تناوب دعا با سلامت معنوی بیماران تحت همودیالیز انجام گرفت. روشکار: در این پژوهش توصیفیتحلیلی، 245 بیمار تحت همودیالیز در بیمارستانهای استان گلستان در سال 1388 پرسشنامههای تناوب دعای مراویگلیا و سلامت معنوی پالوتزین-الیسون را تکمیل کردند. دادهها در نرمافزار SPSS نسخهی 16، توسط شاخصهای توصیفی و آزمونهای کروسکال والیس، ضریب همبستگی اسپیرمن، تحلیل واریانس و آزمون تعقیبی توکی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: تناوب دعا در 98 درصد آزمودنیها در سطحی بالا بود. انجام آداب دعا (98%)، تجربهی دعا (81%) و نگرش نسبت به آن (78%) در سطح بالایی گزارش شد. اکثریت بیماران (72%) از سطح بالایی از سلامت معنوی برخوردار بودند. همچنین تناوب دعا با سلامت معنوی، قومیت، سطح تحصیلات و شغل ارتباط معنیداری داشت (05/0P<). نتیجهگیری: دعا در بهبود سلامت معنوی بیماران تحت همودیالیز تاثیر چشمگیری دارد. لذا با در نظر گرفتن غلبهی فرهنگ مذهبی در جامعهی ایرانی، توجه به ابعاد معنوی در افراد مبتلا به بیماریهای مزمن ضروری به نظر میرسد.