بررسی مقایسه‌ای اثر قرص زنجبیل با اندانسترون در تهوع و استفراغ بارداری: یک کارآزمایی بالینی

نویسندگان

1 دکترای تغذیه جامعه، مرکز تحقیقات یائسگی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌ شاپور اهواز، اهواز، ایران.

2 کارشناس ارشد آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌ شاپور اهواز، اهواز، ایران.

3 کارشناس ارشد مامایی، مرکز تحقیقات یائسگی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌ شاپور اهواز، اهواز، ایران.

4 کارشناس ارشد مامایی، مرکز تحقیقات ارتقای سلامت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی ‌شاپور اهواز، اهواز، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2023.22359
چکیده

مقدمه: تهوع و استفراغ، از شایع ­ترین عوارض دوران بارداری است. جهت به حداقل رساندن مصرف داروهای شیمیایی در زنان باردار و پیشگیری از اثرات جانبی آنها، مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر قرص زنجبیل با اندانسترون در درمان تهوع و استفراغ بارداری انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور در سال 1397 بر روی 110 زن باردار دارای تهوع و استفراغ در هفته‌های ۱۵-10 بارداری که به درمانگاه‌های بهداشت خانواده بندر ماهشهر مراجعه نمودند، انجام شد. زنان به‌طور تصادفی در دو گروه 55 نفره زنجبیل و اندانسترون قرار گرفتند. گروه زنجبیل، 9 قرص 500 میلی‌گرمی، تشکیل شده از پودر خشک زنجبیل را به‌مدت 3 ‌روز و گروه اندانسترون، 9 قرص 4 میلی‌گرمی اندانسترون را به‌مدت 3 ‌روز استفاده کردند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه دموگرافیک و پرسشنامه شاخص رودز بود که قبل از ورود به مداخله و نیز هر روز 2 بار در جریان مطالعه، شدت و دفعات تهوع و استفراغ مورد ارزیابی قرار می­گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS­ (نسخه 22) و آزمون‌های من‌ویتنی، ویلکاکسون، تی مستقل انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین نمره کل شاخص رودز در گروه زنجبیل از 7/3±61/12 به 23/6±43/5 و در گروه اندانسترون از 73/4±5/14 به 86/3±89/3 کاهش یافت (001/0>p)، در نتیجه زنجبیل به اندازه اندانسترون در کاهش دفعات و شدت تهوع و استفراغ بارداری مؤثر بود. نتیجه­ گیری: زنجبیل و اندانسترون هر دو در درمان تهوع و استفراغ بارداری مؤثر هستند و تأثیر زنجبیل و اندانسترون با اختلاف بسیار اندک یکسان می‌باشد.