تأثیر استفاده از هسته خرمای عملآوری شده با روشهای مختلف در جیره بر عملکرد جوجههای گوشتی
نویسندگان
1 دانشیار،دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، تخصص: تغذیه نشخوارکنندگان/ میکروبیولوِزی شکمبه/ آشنایی کامل با روشهای آزمایشگاهی
2 دانشجوی دکتری، خوزستان، ملاثانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، گروه علوم دامی، محمدرضا قربانی
3 دانشیار،هیات علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان- تخصص تغذیه طیور
doi
10.22059/jap.2020.294378.623486چکیده
هدف از این پژوهش بررسی تأثیر استفاده از هسته خرمای عملآوریشده در جیره بر عملکرد جوجههای گوشتی بود. در این آزمایش از 280 قطعه جوجهگوشتی، در قالب طرح کاملاً تصادفی با هفت تیمار و چهار تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1- شاهد (جیره بدون هسته خرما)؛ 2- جیره حاوی 10 درصد هسته خرمای خام و سه تا هفت - بهترتیب 10 درصد هسته خرما که با فشار و بخار، سود، باکتری لاکتوباسیلوس فرمنتوم، باکتری باسیلوس سابتیلیس و قارچ آسپرژیلوس نایجر عملآوری شدند. هستههای فرآوریشده نسبت به هسته خام، پروتئین خام بالاتر و چربی خام (بهجز تیمار سود) پایینتری داشتند (p <0/05). میزان خوراک مصرفی، افزایش وزن بدن، ضریب تبدیل خوراک و جمعیت میکروبی رودهکور جوجههای گوشتی تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. طول روده کوچک پرندگان تغذیهشده از جیرههای حاوی هسته عملآوریشده با فشار و بخار و سود نسبت به پرندگانی که جیره حاوی هسته خرمای عملآوریشده با قارچ و یا جیره بدون هسته خرما تغذیه کردند کمتر بود (p <0/05). بیشترین میزان ماده خشک ﺑﺴﺘﺮ و کمترین مقدار خاکستر فضولات در گروه تغذیهشده با جیره حاوی پودر هسته خام ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ (p <0/05). براساس نتایج حاصل در این تحقیق، نوع عملآوری هسته خرما تأثیری بر عملکرد و جمعیت میکروبی رودهکور جوجههای گوشتی ندارد. لذا با توجه به هزینه بالای عملآوری، و اثرات مطلوب تغذیه هسته خام بر کیفیت بستر، استفاده از هسته خام خرما در جیره جوجههای گوشتی پیشنهاد میشود.