بررسی تطبیقی رمانتیسم زبانی در اشعار هوشنگ ابتهاج و انسی الحاج با رویکردی شناختی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات عرب، واحد مهاباد، دانشگاه آزاداسلامی، مهاباد، ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیات عرب، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران
3 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات عرب، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران
doi
10.22067/jlkd.2023.83382.1177چکیده
زبانشناسی شناختی، بهعنوان یکی از شاخههای اصلی علوم شناختی، رویکردی است که به زبان، بهمثابه ابزاری برای کشف ساختار نظام شناختی انسان مینگرد. معنیشناسی شناختی، بهعنوان یکی از حوزههای اساسی زبانشناسی شناختی، دارای نظریههای مختلفی مانند طرحوارههای تصویری، آمیختگی مفهومی، فضاهای ذهنی، مجاز و استعاره است. گرایش شاعران معاصر عرب و ایران به مکتب رمانتیک، نقطۀ آغازین تحول در شعر معاصر به شمار میرود و رمانتیکها از گروههای پیشتازی هستند که دگرگونی ادبیات عربی و فارسی و همچنین همگامی آن با عصر جدید، با تلاشهای آنان شروع شد. هرچند تعداد این جماعت در ابتدا اندک بود و بیشتر تغییر در حوزه معانی شعر را مدنظر داشتند، اما طولی نکشید که شمار آنها بیشتر شد و در مدتی کوتاه، محتوا و ساختار شعر معاصر عربی و فارسی را دگرگون ساخت. این تأثیرگذاری به حدی گسترده بود که در فاصله میان دو جنگ جهانی، برجستهترین شاعران عرب و فارسیگو که آثاری جهانی پدید آوردهاند، از پیروان مکتب رمانتیک هستند. پیوند میان نابسامانیهای اجتماعی جهان و اندوه که یکی از درونمایههای اصلی شعر رمانتیکی است، از عوامل گسترش و ماندگاری این تأثیرگذاری ژرف به شمار میرود. بدین ترتیب، در تحقیق حاضر تلاش بر آن است تا به «بررسی تطبیقی رمانتیسم زبانی در اشعار انسی الحاج و هوشنگ ابتهاج» پرداخته شود. در این رهگذر از مفاهیم زبانشناسی شناختی و نقد تطبیقی بهره گرفته میشود.