بررسی ویژگی‌های رئولوژیکی مخلوط صمغ دانه ریحان با صمغ‌های گوار و ثعلب

نویسندگان

1 1 دانشجوی دکتری علوم و صنایع غذایی، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

2 2 دانشیار گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

doi
چکیده

هیدروکلوئیدها به عنوان ترکیباتی با وزن مولکولی بالا تعریف می­شوند که می­توانند در آب حل شوند و ایجاد محلول­‏های ویسکوز نمایند. در این پژوهش تاثیر صمغ­‏های ثعلب و گوار در غلظت­‏های مختلف (1/0، 3/0 و 5/0 درصد) بر خصوصیات رئولوژیکی محلول صمغ دانه ریحان (05/0 و 1/0 درصد) توسط رئومتر چرخشی در دامنه سرعت برشی 300-01/0 بر ثانیه و دمای C° 25 مطالعه شد. نتایج نشان داد در همه محلول­‏ها با افزایش سرعت برشی، ویسکوزیته ظاهری کاهش یافت که نشان دهنده رفتار شل شونده با برش (سودوپلاستیک) مخلوط صمغ­ها بود. نتایج حاصل از  برازش داده­‏ها با مدل­‏های رئولوژیکی مختلف نشان داد که مدل کراس با داشتن R2بالا بهترین مدل جهت توصیف رفتار جریان مخلوط صمغ­ها بود. افزایش غلظت صمغ­ها باعث افزایش ویسکوزیته مخلوط شد و بالاترین ضریب قوام مربوط به  نمونهB2S3  بود (pa.s 91/9). میزان هیسترسیس نیز با افزایش غلظت صمغ­ها افزایش یافت. بالاترین میزان هیسترسیس مربوط به نمونه S2G3 بود (38/290 پاسکال بر ثانیه).    

کلیدواژه‌ها