تاثیر تیمارهای تخمیر، هیدراتاسیون سرد و هیدراتاسیون گرم بر کاهش اسیدفیتیک چهار نوع سبوس
نویسندگان
1 1 دانشجوی دکتری علوم و صنایع غذایی ، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه صنعتی اصفهان
2 2 استاد گروه علوم و صنایع غذایی ، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه صنعتی اصفهان
3 2 استاد گروه علوم و صنایع غذایی ، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
چکیده
غلات از اولین غذاهای شناختهشده بشر بوده که نقش بسیار مهمی در تغذیه مردم دنیا داشتهاند. اولین غذاهای فراسودمند توسط غنیسازی با ویتامینها و یا موادمعدنی بهدست آمدند. پس از آن تمرکز بر روی غذاهای غنی از فیبرهای رژیمی قرارگرفت. فیبرهای رژیمی عملکردهای فیزیکوشیمیایی مختلفی (مانند بهداماندازی آب و تغییر ویسکوزیته) دارند که باعث تغییرات فیزیولوژیکی مانند کاهش کلسترول و اتصالات چربی، کاهش سطح گلوکز خون، جلوگیری از یبوست و تسهیل کار رودهها میشود. فیبرها معمولا بر اساس حلالیت در آب به دو دستهی محلول (الیگوساکاریدها، بتاگلوکان و صمغ گالاکتومانان) و نامحلول (سلولز و همیسلولز) تقسیمبندی میشوند. این درحالی است که محتوای اسیدفیتیک آرد گندم کامل به دلیل جلوگیری از دسترسی زیستی بسیاری از املاح معدنی یک نگرانی است. شواهدی وجود دارد که هیدراتهکردن و حرارتدادن مرطوب سبوس ممکن است میزان اسیدفیتیک آردهای غنیشده از سبوس را همراه با اثرات زیانبار کمتر بر خصوصیات رئولوژیکی خمیر، کاهش دهد. در این مطالعه اثر تیمارهای متفاوت مانند تخمیر، هیدراتهکردن و حرارتدهی مرطوب بر هیدرولیز اسیدفیتیک موجود در سبوس گندم، جو، برنج و چاودار بررسی شد. نتایج نشان داد که حرارتدهی مرطوب اثربخشترین تیمار در کاهش اسیدفیتیک بوده است.