مطالعه و آزمایش تجربی بارگذاری خستگی در نانوکامپوزیتهای ذرهای آلومینیم 7075 با ذرات سیلیکون کارباید
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی برق، کامپیوتر و مکانیک، دانشگاه غیرانتفاعی ایوانکی، ایوانکی، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی برق، کامپیوتر و مکانیک، دانشگاه غیرانتفاعی ایوانکی، ایوانکی، ایران
3 مربی، دانشکده مهندسی برق، کامپیوتر و مکانیک، دانشگاه غیرانتفاعی ایوانکی، ایوانکی، ایران
doi
10.22044/jsfm.2022.11361.3498چکیده
آلومینیوم تقویتنشده خواص مطلوبی برای استفاده در صنایع حساس نظیر صنایع هوایی و صنایع دریایی ندارد، اما وقتی با ذرات تقویتکننده به کامپوزیت تبدیل میشود، خواص مکانیکی و دیگر خواص آن بهبود مییابد. به منظور دست یابی به مقادیر بهینه تنش تسلیم، استحکام نهایی کشش، شکلپذیری و طول عمر خستگی تحت تاثیر دو پارامتر اندازه ذرات و کسر جرمی ذارت تقویتکننده، در این پژوهش ابتدا آلومینیوم 6T-7075 به عنوان فاز زمینه و از ذرات سیلیکونکارباید به عنوان فاز تقویتکننده استفاده شد. طبق طراحی آزمایش انجام شده، سیلیکونکارباید با سه اندازه ذره مختلف، در مقیاسهای نانومتر، زیرمیکرون و میکرون تهیه شد. پودر سیلیکونکارباید با کسر جرمیهای مختلف با آلومینیوم، به روش ریختهگری گردابی توسط کوره مقاومتی مجهز به کویل الکترومغناطیسی و پمپ خلأ ترکیب، و نمونههای کامپوزیتی طبق طراحی آزمایش انجام شده، ریختهگری شدند. سپس نمونهها تحت عملیات انحلال قرار گرفتند. در ادامه عملیات حرارتی 6 Tبر روی نمونهها انجام شد. در انتها آزمونهای کشش و خستگی بر روی نمونههای آزمایشی تهیه شده، طبق استانداردهای مربوطه انجام شد. با توجه به نتایج بهدست آمده، تقویت کردن آلومینیوم 6T-7075 با ذرات سیلیکونکارباید منجر به بهبود خواصی مانند استحکام تسلیم، استحکام نهایی کشش و عمر خستگی شد؛ اما ازدیاد طول و شکلپذیری نمونهها کاهش یافت. بهترین نتیجه مربوط به نمونه 1 درصد با اندازه ذرات نانو است که 33/21 درصد استحکام نهایی کشش را بهبود بخشیده است، همچنین بیشترین استحکام خستگی را نیز نمونه 1 درصد با اندازه ذرات نانو داشته است.