فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: انجام سزارین در سر عمیقاً گیر کرده در لگن معمولاً به روش سفالیک و یا بریچ انجام می‌شود که این دو با عوارض مادری و نوزادی همراه است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه عوارض مادری و نوزادی در روش درآوردن شانه قدامی با دو روش سفالیک و بریچ انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1400-1399 بر روی 111 نفر از مادران مراجعه کننده جهت زایمان در بیمارستان ام البنین (س) مشهد که شرایط ورود و رضایت شرکت در مطالعه را داشتند، انجام شد. سزارین در سه گروه 37 نفره خروج جنین به روش سفالیک، بریچ و شانه قدامی انجام شد. مدت عمل جراحی، میزان خونریزی، وسیع شده انسزیون، تروما به مثانه، پارگی عروق رحمی، آپگار و ترومای نوزاد، نیاز به بستری در NICUو مدت بستری مادر و نوزاد در سه روش بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 25) و آزمون‌های آنووا، کروسکال والیس و کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی ­دار در نظر گرفته شد. یافته­ ها: از بین عوارض مادری، وسیع شدن انسزیون رحمی (008/0=p) و تروما به عروق رحمی (033/0=p) در گروه درآوردن شانه قدامی نسبت به دو گروه دیگر کمتر بود و تفاوت معنی­ داری داشت. عوارض نوزادان بین سه گروه تفاوت معناداری نداشت، فقط PH خون بندناف نوزادان بین سه گروه تفاوت معنی­ داری داشت (035/0=p). بر اساس نتایج آزمون تعقیبی من‌ویتنی، PH خون بندناف نوزادان در گروه شانه قدامی به‌طور معناداری بیشتر از گروه سفالیک (023/0=p) و بریج (037/0=p) بود. نتیجه­ گیری: در سر عمیقاً گیر کرده در لگن، عوارض وسیع شدن انسزیون و پارگی عروق رحمی با روش شانه قدامی کمتر است. در این مطالعه عوارض نوزادی بین سه گروه تفاوت معنی­داری نداشت و فقط PH خون بند ناف نوزادان متولد شده در گروه شانه قدامی بهتر از دو گروه دیگر بود، لذا انتخاب روش شانه قدامی در این نوع سزارین­ ها ایمن است.