ارزیابی روشهای آماری و داده کاوی مکانی در پهنهبندی خطر فرسایش خندقی در اراضی لسی استان گلستان
نویسندگان
1 فارغالتحصیل کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس.
2 استادیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس.
3 استادیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس.
4 استادیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس.
doi
10.22059/jrwm.2019.263178.1286چکیده
در این تحقیق اقدام به پهنهبندی خطر فرسایش خندقی با استفاده از روشهای نسبت فراوانی، شاخص آماری، رگرسیون لجستیک و جنگل تصادفی در منطقۀ آیتمر استان گلستان شد. پس از تهیۀ نقشۀ پراکنش خندقها، نقشۀ 13 عامل مؤثر بر فرآیند خندقی شدن شامل: زمینشناسی، فاصله از گسل، تراکم گسل، ارتفاع، طول شیب، درصد شیب، جهت شیب، انحنای صحفه، انحنای پروفیل، فاصله از جاده، کاربری اراضی، شاخص قدرت جریان و شاخص رطوبت توپوگرافیک تهیه شدند. خندقهای مشاهداتی به دو دسته آموزش و اعتبارسنجی تقسیم و با مقایسۀ نقشۀ پراکنش خندقها با نقشۀ هر یک از 13 فاکتور مستقل، وزنهای روشهای دومتغیره و پارامترهای روشهای چند متغیره برآورد گردید. نتایج نشان داد مقدار مساحت زیر منحنی ROC دادههای اعتبارسنجی برای روشهای جنگل تصادفی (94/0)، رگرسیون لجستیک (86/0)، نسبت فراوانی (74/0) و شاخص آماری (78/0)، بهدست آمد. همچنین کمترین مساحت طبقه با حساسیت خیلی بالا به ترتیب برای روشهای جنگل تصادفی، نسبت فراوانی و رگرسیون لجستیک بهدست آمد. در مجموع در این تحقیق روش جنگل تصادفی بهترین عملکرد را داشت و پس از این مدل، روشهای رگرسیون لجستیک و شاخص آماری عملکرد بهتری نسبت به سایر روشها داشتهاند.