اثر تغییر اقلیم بر آشیان اکولوژیک اقلیمی گونه گیاهی (Bromus tomentellus Boiss) با استفاده از مدل Maxent در استان اصفهان
نویسندگان
1 استادیار دانشکدۀ منابعطبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
2 کارشناس ارشد مهندسی مرتعداری، دانشکدۀ منابعطبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
3 استادیار دانشکدة منابعطبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
4 عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22059/jrwm.2019.265319.1297چکیده
در این مطالعه به منظور مدلسازی رویشگاه بالقوه گونهی علف پشمکی Bromus tomentellus Boiss و بررسی اثر تغییر اقلیم بر رویشگاه این گونه در استان اصفهان از مدل حداکثر آنتروپی(MAXENT) استفاده گردید. دادههای رخداد گونه به وسیله روش طبقهبندی تصادفی با استفاده از بازدیدهای میدانی و سیستم اطلاعات جغرافیایی شامل 60 مکان مرتعی به عنوان نقاط آموزشی تعیین گردید. همچنین 20 نقطه رخداد به صورت پیمایش زمینی با استفاده از GPS در منطقه غرب استان اصفهان به عنوان نقاط ارزیابی در نظر گرفته شد. 22 لایه محیطی شامل، 3 متغیر فیزیوگرافی و 19 متغیر اقلیمی مشتق شده از درجه حرارت و بارندگی در فرآیند مدلسازی مورد استفاده قرار گرفتند. با استفاده از مدل حداکثر آنتروپی رابطه بین رخداد گونه و عوامل محیطی تعیین گردید و پراکنش جغرافیایی گونه به صورت نقشه نمایش داده شد. سپس اثر سناریوهای تغییر اقلیم شامل سناریو RCP2/6(خوشبینانه) و RCP8/5 (بدبینانه) بر پراکنش جغرافیایی گونه Br.tomentellus Boiss مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به منحنیهای عکسالعمل گونه نسبت به متغیرهای محیطی گونه Bromus tomentellus ، در محدوده ارتفاعی 2500 تا 3500 متر، شیب 10 تا 30 درجه، بارش سالیانه 240 تا 260 میلیمتر و متوسط دمای 8 تا 10 درجه سانتیگراد از احتمال رخداد بیشتری برخوردار است. گستره جغرافیایی گونه در دو دوره زمانی سالهای 2050 و 2070 نشان داد که تحت سناریو خوشبینانه 1/46 کیلومتر مربع به مساحت رویشگاه گونه افزوده و تحت سناریوی بدبینانه حدود 74/35 کیلومترمربع از سطح مناسب رویشگاه این گونه کاسته میشود.