بررسی ارتباط سطوح مختلف شاخص میزان شکستگی DNA (DFI) بر نتایج آنالیز اسپرم قبل و بعد از عمل واریکوسلکتومی در بیماران نابارور
نویسندگان
1 استادیار گروه ارولوژی، مرکز تحقیقات عوارض پیوند، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
2 استادیار گروه ارولوژی، مرکز تحقیقات عوارض پیوند، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
3 دستیار تخصصی اورولوژی، مرکز تحقیقات عوارض پیوند، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
4 کارشناس آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
5 دستیار تخصصی اورولوژی، مرکز تحقیقات عوارض پیوند، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
6 استادیار گروه ارولوژی، مرکز تحقیقات عوارض پیوند، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
7 پزشک عمومی، مرکز تحقیقات عوارض پیوند، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
8 دانشیار گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2023.21818چکیده
مقدمه: مطالعات نشان دادهاند که آنالیز اسپرم رایج، وضعیت باروری را بهصورت کامل مشخص نمیکند. 15% مردان نابارور، بررسی بالینی و آزمایشگاهی طبیعی دارند. شاخص تکهتکه شدن DNA (DFI) میزان آسیب به DNA را مشخص میکند. 20% مردانی که علت ناباروری با علت نامشخص دارند، سطح DFI نسبت به حالت طبیعی، بالاتر میباشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی کارایی بالینی DFI بهعنوان یک نشانگر پیشبینی کننده نتایج عمل واریکوسل انجام شد. روشکار: این مطالعه مشاهدهای طولی در سال 1400-۱۳۹۹ بر روی 60 نفر از بیمارانی که بهدلیل ناباروری در بیمارستان امام رضا (ع) شهر مشهد تحت عمل واریکوسل قرار گرفته بودند، انجام شد. بیماران بر اساس سطح DFI (کمتر از 15%، 30-15% و بیشتر از 30%) بهترتیب به سه گروه با باروری عالی، متوسط و ضعیف تقسیم شدند، سپس آنالیز منی قبل و بعد از عمل انجام گردید. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 24) و آزمون های تی جفتی، ویلکاکسون و آنالیز واریانس انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین DFI در گروه های باروری عالی 92/2±83/10، متوسط 05/6±10/21 و ضعیف 73/10±56/46 بود. آنالیز اسپرم بیماران با باروری متوسط و ضعیف در هر سه حیطه تعداد، تحرک و شکل به شکل معنیداری بهبود یافت. بهطور متوسط تعداد 91/16±92/8 میلیون در سیسی، تحرک 73/19±93/13 درصد و شکل اسپرمها 57/3±17/3 درصد پس از عمل، بهبود یافت. نتیجه گیری: هرچقدر میزان DFI قبل از عمل بیشتر باشد، عمل واریکوسل باعث بهبود بیشتری در فاکتورهای آنالیز اسپرم می گردد. در واقع میتوان اینگونه برداشت کرد که DFI می تواند اثر پیشگویی کننده بر نتایج عمل واریکوسل داشته باشد. بهعبارتی، مقادیر بالای DFI میتواند بهصورت بالقوه، یک اندیکاسیون عمل واریکوسل قلمداد شود.
