گزارش تازه‌ترین دستاورد تشخیص مولکولی و بررسی مقاومت آنتی‌بیوتیکی اوره‌آ پلاسما اوره ‌آلیتیکوم و نیسریا گونوره‌آی جدا شده از ترشحات سرویکس زنان نابارور مراجعه کننده به درمانگاه زنان مرکز آموزشی- درمانی شهدای تجریش تهران

نویسندگان

1 استادیار باکتری‌شناسی پزشکی، مرکز تحقیقات سلامت مردان و بهداشت باروری، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 استاد گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت مردان و بهداشت باروری، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه میکروب‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

4 دانشیار گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات فیزیوتراپی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2023.21817
چکیده

مقدمه: نیسریاها و اوره‌آ پلاسماها، از مهم‌ترین باکتری‌های عامل عفونت ژنیتال و ناباروری محسوب می­ شوند. مطالعه حاضر با هدف جستجوی این دو پاتوژن در ترشحات سرویکس زنان نابارور با تأکید بر روش‌های مولکولی و تعیین ژن­ های مقاومت دارویی مرتبط با آزیترومایسین و سیپروفلوکساسین انجام شد.روش‌کار: در این مطالعه توصیفی، نمونه ­های اندوسرویکال حاصل از ترشحات سرویکس 135 زن نابارور و 135 زن سالم مراجعه کننده به بیمارستان شهدای تجریش از مهر 1397 لغایت شهریور 1398 مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ­ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 21) انجام شد. جهت بررسی رابطه بین عفونت و ناباروری در افراد از آزمون کای دو استفاده شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته­ ها: میزان شیوع نیسریا گونوره‌آ و اوره‌آپلاسما اوره آلیتیکوم در گروه مورد در مقایسه با گروه کنترل قابل توجه و معنی‌دار بود (05/0≥p). بر اساس آزمون کای دو، بین عفونت و ناباروری در افراد ارتباط معنی‌داری مشاهده شد (05/0≥p). شیوع مقاومت به آزیترومایسین اوره‌آ پلاسما اوره آلیتیکوم و نیسریا گونوره آ به‌ترتیب 35 مورد (6/48%) و 7 مورد (3/58%) بود. مقاومت در برابر سیپروفلوکساسین در نیسریا گونوره آ 3 مورد (25%) و در اوره آپلاسما اوره آلیتیکوم 64 مورد (8/68%) گزارش شد. بالاترین میزان شیوع ژن‌های مقاومت در هر دو باکتری مربوط به mtrR و gyrA بود.نتیجه ­گیری: مقاومت آنتی‌بیوتیکی در باکتری‌های مورد مطالعه نشان‌دهنده مصرف بی‌رویه آنتی‌بیوتیک‌ها، گسترش ساختارهای ژنی مقاومت به آنتی‌بیوتیک و انتقال ژنتیکی در بین جمعیت‌ها است. جهت درمان قطعی و عدم بروز مقاومت در سویه‌های پاتوژن، تعیین الگوی مقاومت باکتری‌ها جهت پیگیری روند مقاومت ضروری است.