مرور نظاممند و فراتحلیل شبکهای فرمهای مختلف فنیلافرین در پیشگیری از افت فشارخون ناشی از اکسیتوسین در سزارین
نویسندگان
1 استادیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.
2 استادیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت ویژه و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
3 فلوشیپ بیماریهای سینه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
4 دانشیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
5 استادیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت ویژه و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
6 دانشیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت ویژه و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
7 استادیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
8 دانشیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
9 مربی گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2023.21816چکیده
مقدمه: مطالعه حاضر با هدف مقایسه ایمنی و کارایی فرم های مختلف مورد استفاده فنیل افرین برای پیشگیری از افت فشارخون ناشی از اکسی توسین در سزارین با بیهوشی نخاعی انجام شد. روشکار: در این مطالعه مرور سیستماتیک و متاآنالیز شبکهای، پایگاههای اطلاعاتی PubMed، EMBASE، (CENTRAL)Cochrane Central Register of Controlled Trials ، Web of Science، ClinicalTrials.gov و Scopus و پایگاه های فارسی زبان SID و elmnet، با کلمات کلیدی فنیلافرین، سزارین، افت فشارخون و اکسی توسین و مترادف انگلیسی آنها جستجو شدند. وقوع افت فشارخون در گروه های مختلف مطالعات کارآزمایی بالینی بهعنوان اندازه اثر در نظر گرفته شد. ایمنی و کارایی بازوهای مطالعات بر اساس فرم های مختلف دارویی فنیل افرین با تکنیک های مرور فراتحلیل شبکه ای بررسی شد. یافته ها: تعداد 6 مداخله شامل بلوس دوز پایین (50 میکروگرم) و یا دوز بالا (75 یا 100 میکروگرم)، تزریق عضلانی 1، 2 و 3 میلیگرم دارو و عدم تزریق فنیلافرین (تزریق نرمال سالین) در مجموع 4 مطالعه با تعداد کل 9 مقایسه زوجی با داده های مستقیم دردسترس بود. 6 مقایسه غیرواقعی (غیرمستقیم) با پیشبینی بر اساس مدل Baysesian سنتز شد. بر اساس مدل اثر تصادفی، تزریق بلوس 75 میکروگرمی بهصورت معنیداری با نسبت ریسک 07/0 (48/0-01/0:CI 95%) برابر کمتر از بلوس دوز پایین (50 میکروگرمی) با وقوع افت فشارخون همراه بود. ریسک وقوع افت فشارخون در گروه با تزریق بلوس دوز بالای فنیل افرین (75 یا 100 میکروگرمی) 04/0 برابر (31/0-01/0: CI95%) گروه با تزریق نرمال سالین بود. سایر مقایسه ها تفاوت معنیداری نداشت. نتیجه گیری: تزریق بلوس با دوز بالای فنیلافرین با کمترین شانس افت فشارخون همراه است؛ در حالی که سایر روش های تجویز دارو تفاوتی با هم ندارند. سنتز مطالعات فرضی بر اساس آمارهای Baysesian به محققین کمک می کند نتایج کارآزمایی های بالینی انجام نشده را پیشبینی کنند.
