محاسبه مقاومت شناور سه‌بدنه و تخمین عدم قطعیت در شرایط آب آرام بواسطه روش‌های آزمایشگاهی و عددی

نویسندگان

1 مربی، مهندسی دریا، معماری کشتی، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، پژوهشکده علوم و فناوری شمال

2 مربی، مهندسی دریا، هیدرودینامیک، آزمایشگاه ملی دریایی ایران

3 مربی، مهندسی دریا، هیدرودینامیک و جلوبرندگی، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، پژوهشکده علوم و فناوری شمال

doi
10.22044/jsfm.2022.11036.3437
چکیده

امروزه تحقیقات بر روی شناورهای سه‌بدنه به دلیل داشتن خواص متعدد افزایش یافته است. شناور تریماران یا سه بدنه یک نمونه از شناورهای چند بدنه است که دارای خواص هیدرواستاتیکی و هیدرودینامیکی مناسب است. این شناورها با توجه به نسبت طول به عرض و آبخور بالا به-ترتیب کاهش مقاومت موج‌سازی و توان را ارائه می‌نمایند. در این مطالعه نحوه و روند انجام آزمایش مقاومت برای یک شناور سه بدنه با تناژ سنگین ارائه شده است. الزامات ساخت براساس توصیه‌نامه ITTC انجام شد. شناور در اعداد فرود 42/0، 23/0 و 17/0، در حالت سه‌درجه آزادی شامل : سرج، هیو و پیچ و شرایط آب آرام مورد آزمایش قرار گرفت. سپس به روش دینامیک سیالات محاسباتی نتایج مورد مقایسه قرار گرفت. تایید و اعتباربخشی طبق توصیه نامه ITTC بوسیله سه سطح شبکه‌بندی انجام و مقدار عدم قطعیت عددی نیز تخمین زده شد. به منظور مدلسازی جریان حول بدنه از مدل دو فازی وی او اف و مدل آشفتگی کی – اپسیلون بهره گرفته شد. تطابق مناسبی بین نتایج عددی و آزمایشگاهی ارائه شد.