فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سرطان آندومتر، یکی از بیماری­ های رایج در بین زنان می­باشد که هر ساله باعث مرگ‌و‌میر بسیاری از زنان در جهان می­ گردد. بقاء بیماران و پاسخ به درمان آن­ها بر اساس شرایط بالینی و همچنین مرحله بیماری مشخص می­گردد. مشخص شده بیمارانی که در مرحله پیشرفته (مرحله III و IV) هستند، دارای بقاء کم‌تری هستند. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی بقاء بیماران بر اساس OS و PFS (بقا کلی و بقای بدون پیشرفت) انجام شد.روش‌کار: در این مطالعه کوهورت گذشته‌نگر، تمام بیماران مبتلا به سرطان آندومتر پیشرفته که از سال ۲۰۱۰ تا سال ۲۰۱۸ در بیمارستان‌های فیروزگر و رسول اکرم تحت درمان قرار گرفته بودند، در دو گروه با روش‌های درمانی متفاوت (اول نئوادجوانت‌تراپی و سپس جراحی در مقایسه با اول جراحی و سپس ادجوانت‌تراپی)؛ مورد مقایسه قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Stata (نسخه 1/14) انجام شد. جهت بررسی میزان بقای بیماران از رویکرد کاپلان میر، جهت بررسی عوامل مؤثر بر میزان بقاء از یک مدل رگرسیون کاکس و جهت بررسی عوامل مؤثر بر میزان پاسخ به درمان از مدل رگرسیون لجستیک چندگانه استفاده شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.  یافته ­ها: هیچ‌گونه تفاوت معناداری از نظر میانگین بقاء در بیمارانی که تحت درمان با جراحی کموتراپی و کموتراپی جراحی بودند، وجود نداشت (05/0<p). بقاء کلی بیماران درمان شده به روش استاندارد در مقایسه با بیمارانی که ابتدا شیمی‌درمانی و سپس جراحی شدند، بیشتر بود.نتیجه ­گیری: هیچ‌گونه تفاوت معناداری در بقاء بیماران از نظر درمان با جراحی کموتراپی و کموتراپی جراحی وجود نداشت. جراحی، بیشترین ارتباط را در بروز عود بیماری و همچنین زنده ماندن بیماران داشت.