مقایسه تطبیقی و سطح بندی تابآوری کالبدی- محیطی بافتهای شهری مناطق دهگانه شهر تبریز در مواجهه زلزله با استفاده ازتحلیل های فضایی- مدلهای ترکیبی تصمیم-گیری
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه تبریز، دانشگاه تبریز، ایران ، تبریز
2 جغرافیا وبرنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز
3 گروه آموزشی سنجش از دور و GIS، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22034/rsgi.2023.16444چکیده
زلزله پدیده طبیعی هست که بهطور جدی جوامع شهری را تهدید میکند، در این میان شهر تبریز یا توجه یه موقعیت قرار گبری آن در کمربند زلزله خیز کشور مورد توجه برنامه ریزان شهری قرار گرفته است. این پژوهش میزان تاباوری کالبدی – محیطی شهر تبریز در مواجهه با زلزله با روش FAHP مورد بررسی قرارداده تا با کسب اطلاعات، تدابیر مفیدی در مواجهه با زلزله اتخاذ شود و از آثار آسیب و تلفات احتمالی با اقدامات پیشگیرانه کاسته شود. مولفه های مورد استفاده در این پژوهش، مولفه محیطی و کالبدی می باشد، که در محیط GIS اقدام به سطح بندی بر اساس نتایج حاصل از فرایند تحلیلهای فضایی وترکیب مدلهای تصمیمگیری با تلفیق لایه های موثر در تاب آوری، و همچنین استخراج نقشه کلی تاب آوری محدوده مورد مطالعه شده است که بر اساس نتایج تحلیل ها مشخص شده است که 6832.18 هکتار از کل مناطق تبریز دارای سطح تابآوری بالا و 11546.88 هکتار دارای سطح تاب آوری نسبتا بالا،2473.53 دارای تاب آوری نسبتا پایین ،1904.63 هکتار دارای تاب آوری پایین و 1102.39 هکتار دارای تاب آوری بسیار پایین میباشند.و آسیب پذیری و عدم تابآوری مناسب مناطق ده گانه به ترتیب بدین قرار می باشد: مناطق دارای تاب اوری پایین به ترتیب 4، 10 ، 3 ، 1 ، 2، 5 ، 7 ، 8، 6 ، 9 می باشند.