فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مدل‌های اسکلتی-عضلانی ابزاری قدرتمند و پرکاربرد جهت تخمین غیر تهاجمی نیروهای داخلی بدن هستند. علی رغم دقت بالای این مدل‌ها برای حرکات گیت، اما پایین بودن دقت آ‌ن‌ها برای حرکاتی با درجات خمش شدید مفاصل زانو و لگن، به اثبات رسیده است. اخیرا با بروزرسانی یکی از مدل‌های قدرتمند موجود (راجاگوپال)، دو نسخه‌ی جدید از آن برای شبیه‌سازی حرکات دوچرخه زدن (لی) و اسکات عمیق (کتلی) منتشر شده است. در تحقیق حاضر به مقایسه‌ی نتایج این سه مدل برای حرکات راه رفتن و اسکات با استفاده از مجموعه داده‌ی کمز و نرم افزار اپن‌سیم پرداخته شده است. برای راه رفتن میزان فعالیت ماهیچه‌ها در هر سه مدل تقریبا یکسان بوده و با داده‌های EMG همخوانی کافی دارد. نیروی تماسی مفصل زانو نیز برای سه مدل تفاوت ناچیزی داشته و از دقت کافی برخوردار است (%20>خطای سیکل). درحرکت اسکات، سطح فعالیت ماهیچه‌ها در سه مدل دارای اختلافات قابل توجه بوده و با داده‌های EMG نیز تفاوت‌ چشم‌گیری دارند. همچنین علی رغم این‌که خطای ماکزیمم نیروی تماسی مفصل زانو در مدل‌های کتلی (%60) و لی (%72)، نسبت به مدل راجاگوپال (%83) کاهش یافته است، اما بالا بودن مقدار خطا در این دو مدل نشان‌دهنده‌ی ناکافی بودن اصلاحات انجام شده در آن‌هاست.