کرونا ویروس و انزوای اجتماعی سالمندان: یک مرور سیستماتیک
نویسندگان
1 استادیار گروه مامایی، واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان آیتالله طالقانی (ره)، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران. دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران.
2 مربی گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران.
3 دکترای سلامت در بلایا و فوریتها، مرکز اورژانس پیش بیمارستانی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران. دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران.
4 کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران. واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان 5 آذر، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران.
5 استادیار گروه اپیدمیولوژی، واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان امام حسین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2023.21632چکیده
مقدمه: سالمندان بیشتر از سایر افراد جامعه تحت تأثیر کرونا قرار گرفتند. انزوای اجتماعی، از پیامدهای مهم همهگیری کرونا؛ سالمندان را تحت تأثیر خود قرار داده است. مطالعه مروری حاضر با هدف بررسی مطالعات مربوط به انزوای اجتماعی سالمندان در طی همهگیری ویروس کرونا انجام شد. روشکار: در این مطالعه مروری جهت یافتن مقالات با عنوان انزوای اجتماعی سالمندان و کووید-19، مقالات چاپ شده به زبان انگلیسی در پایگاه داده های Scopus، ISI (web of science)، PubMed (Medline)،Cochrane Library و Science direct از ابتدای پاندمی ویروس کرونا (2019) تاکنون (2021) با استفاده از MeSH و کلیدواژه های اختصاصی مانند "انزوای اجتماعی"، "سالمندان"، "تنهایی"، "کرونا ویروس"، "ویروس کووید-19"، "بیماری سارس کووید 2"، "پاندمی" و "افراد سالمند"، بهتنهایی و در ترکیب با هم با استفاده از نشانگرهای AND و OR مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: تعداد 11 مطالعه مرتبط با کووید-19 و انزوای اجتماعی، وارد مطالعه حاضر شدند. یافته ها نشان داد پاندمی کرونا و سیاست های بهداشتی اتخاذ شده، موجب تشدید احساس تنهایی و انزوا در سالمندان شده است. احساس تنهایی و انزوای اجتماعی در سالمندان بهدلیل اجرای پروتکلهای پیشگیرانه همانند قرنطینه و فاصله اجتماعی؛ افزایش یافته است. نتیجه گیری: توجه به رویکردهای کاهش انزوای اجتماعی در سالمندان در دوران پاندمی کووید-19، از مداخلات مهمی است که باید مورد توجه برنامهریزان و سیاستگذاری دولت ها جهت کاهش نرخ آسیب در سالمندان و بهدنبال آن، کاهش هزینه های بهداشتی برای برطرف کردن عوارض ناشی از آن قرار گیرد.