هماهنگی واکهای در صرف افعال گویش مشهدی: واجشناسی زایشی
نویسندگان
1 دانشگاه اراک
2 تربیت مدرس
doi
10.22067/jlkd.2021.39566چکیده
در این پژوهش هماهنگی واکهای پیشوندهای فعلی در گویش افراد میانسال غیرمهاجر شهر مشهد در چارچوب واجشناسی زایشی بررسی میگردد. بدین منظور بیش از 120 فعل بسیط گویش مشهدی صرف شده و تناوبهای واجی واکهها در پیشوندهای فعلی استمرار، التزام و نفی در محیط آوایی خود استخراج و از نظر هماهنگی مشخصههای واجی بررسی گردید. نتایج نشان میدهد که هماهنگی واکهای در گویش مشهدی در مشخصههای پسین بودن، افراشتگی و یا هر دو با هم رخ میدهد و همخوانهای تیغهای در صورتی که واکه ستاک پسین افتاده باشد تیره هستند و اجازه هماهنگی نمیدهند. یافتهها، همچنین، نشان میدهد که واکه پیشوند نفی کمتر از پیشوندهای استمرار و التزام در فرایندهای هماهنگی شرکت میکند.
