فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژمردگی فوزاریومی ناشی از Fusarium oxysporum f. sp. cucumerinum یکی از مهم‌ترین بیمار‌ی‌های خیار در مزارع و گلخانه‌های سراسر جهان است. استفاده از آنتاگونیست‌ها از جمله مخمرها، به عنوان یکی از روش‌های بی‌خطر برای مهار این بیماری مطرح شده است. در این مطالعه توانایی مهار زیستی ۱۶ جدایه مخمری جداسازی شده از فیلوسفر وریزوسفر خیار به منظور کنترل قارچ بیمارگر F. oxysporum f. sp. cucumerinum مورد بررسی قرار گرفت. در بررسی توانایی مهار زیستی جدایه‌ها علیه قارچ بیمارگر ،جدایه‌های J1 Rhodotorula toruloides، J5 Moesziomyces aphidis و J7 Metschnikowia. sinensis بیشترین بازدارندگی از رشد میسلیوم قارچ را نشان دادند. بر اساس آزمایشات کشت متقابل و تولید ترکیبات فرار ضد قارچی دو جدایه J1 R. toruloides و J7 Me. sinensis برای ارزیابی کنترل بیماری در شرایط گلخانه انتخاب شدند. در آزمایش‌های گلخانه‌ای، هر دو جدایه مورد آزمون در گلخانه موجب کاهش معنی‌دار بیماری در مقایسه با شاهد آلوده شدند. جدایه‌های J7 و J1 به ترتیب موجب کاهش 87/29 و 89/79 درصدی شدت بیماری شدند. بررسی مکانیسم‌های احتمالی مهار زیستی شامل تشکیل بیوفیلم، تولید سیدروفور و ترشح آنزیم‌های خارج سلولی نشان داد جدایه‌های J1 R. toruloides، J5 Mo. aphidis و J7 Me. sinensis توانایی تولید سیدروفور و تشکیل بیوفیلم را دارند و به نظر می‌رسد این توانایی‌ها به‌خصوص تولید سیدروفور، نقش مهمی در مهار رشد F. oxysporum f. sp. cucumerinum ایفا می‌کنند. به طور کلی نتایج این تحقیق نشان داد جدایه J1 به عنوان عامل مهار زیستی پتانسیل بالایی برای مدیریت بیماری پژمردگی فوزاریومی خیار دارد.