بررسی شاخص ‏های التهابی هماتولوژیک در زنان مبتلا به دیابت بارداری

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم آزمایشگاهی، دپارتمان علوم آزمایشگاهی، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

2 کارشناس ارشد خون‏شناسی آزمایشگاهی و علوم انتقال خون، مرکز تحقیقات تالاسمی و هموگلوبینوپاتی، پژوهشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران. کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی ارشد خون‏شناسی آزمایشگاهی و علوم انتقال خون، مرکز تحقیقات انتقال خون، مؤسسه عالی آموزش و تحقیقات انتقال خون، تهران، ایران.

4 دانشجوی کارشناسی ارشد خون‏شناسی آزمایشگاهی و علوم انتقال خون، مرکز تحقیقات انتقال خون، مؤسسه عالی آموزش و تحقیقات انتقال خون، تهران، ایران.

5 استادیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات مادر، جنین و نوزادان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.

6 پزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2022.21378
چکیده

مقدمه: با توجه به نقش التهاب مزمن در پیشرفت دیابت بارداری (GDM)، بررسی شاخص‏ های التهابی هماتولوژیک نظیر نسبت پلاکت به لنفوسیت (PLR)، نسبت هموگلوبین به پلاکت (HPR) و سایر بیومارکرهای خونی می‏ تواند در ارزیابی بیماران GDM کمک‏ کننده باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی شاخص‏ های التهابی هماتولوژیک زنان مبتلا به GDM در مقایسه با گروه کنترل انجام شد. روش‌کار: در این مطالعه گذشته‏ نگر، پرونده 300 زن باردار با تشخیص قطعی GDM بستری در بیمارستان محب یاس تهران، بین سال ‏های 1400-1398 مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه، تعداد مطلق سلول‌های خونی و سایر پارامترهای هماتولوژیک در دو گروه مادران باردار دیابتی و نرمال ارزیابی و حساسیت و ویژگی هر یک از متغیرهای آماری معنی‌دار به‌وسیله آنالیز منحنی ROC تعیین شد. تجزیه و تحلیل‏ داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون‏ های من ویتنی یو، تی تست مستقل، ویلکاکسون و کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته ­ها: در ارتباط با شمارش مطلق لنفوسیت (ALC)، در مقایسه دو گروه GDM و نرمال، این شاخص در تشخیص بیماران GDM دارای حساسیت 07/84% و اختصاصیت 98/37% بود که از نظر آماری معنادار بود (022/0=p). شاخص شمارش مطلق نوتروفیل (ANC) دارای حساسیت 78/66% و اختصاصیت 49/53% بود که از نظر آماری معنادار بود (012/0=p). شاخص PLR دارای حساسیت 08/54% و اختصاصیت 67/66% بود (001/0p<). با این وجود شاخص ‏های HPR و NLR از نظر آماری معنادار نبودند (05/0p>). نتیجه ­گیری: این مطالعه نشان داد که در بیماران GDM، شاخص‌های ALC و ANC کاهش و PLR افزایش می‏ یابد. بر این اساس، در مطالعات بعدی می‏توان، در جهت بهبود فرآیند غربالگری زنان باردار پرخطر از نظر GDM، ارزش پیشگویانه هر یک از این اندکس ‏ها در بروز GDM را مورد بررسی قرار داد.