تحلیلی بر فضاسازی شهری در کیفیت زیست شهروندان (مورد مطالعه: شهر کربلا)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، گرایش سازه، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2024.338565.3662چکیده
با بررسی ادبیات مفهوم کیفیت زیست در جامعه شناسی، روانشناسی، جغرافیای انسانی و همچنین زمینه های طراحی محیطی، آشکار می شود که برخی از عوامل به ویژه به فضاسازی مرتبط است. مکانهایی که در مقیاسی متفاوت از محل سکونت فردی یا محلههای محلی گرفته تا شهر و منطقه، و حتی ایالت یا ملت، بر زندگی مردم و در نتیجه بر کیفیت کلی زندگی آنها تأثیر میگذارند. در فضاسازی شهری، یک فرض اساسی این است که مکانها دارای ویژگیهای عینی و ذهنی هستند که میتوانند برای ارتقای کیفیت زندگی فردی طراحی شوند. در این بین شهر کربلا در عراق از جمله شهرهای مهم مذهبی و تاریخی در منطقه خاورمیانه محسوب میگردد که علاوه بر جمعیت بومی سالانه زائران بسیاری را از کشورهای مختلف پذیرا است. از این رو هدف از این مقاله تحلیلی بر فضاسازی شهری در کیفیت زیست شهروندان در کربلا است. در راستای دستیابی به این هدف از روش توصیفی-تحلیلی بهره گرفته شد. یافتههای تحقیق نشان داد فضاسازی شهری در شهر کربلا را میتوان بر اساس دو عامل عوامل عینی و ذهنی بررسی نمود. عوامل عینی شامل سیستم جمع آوری زباله جامد، عدم تعادل در توزیع جغرافیایی جمعیت، عدم تعادل در توزیع خدمات به مردم، مکانیسم سیستم تهویه طبیعی، سیستم حرارتی شهر و عوامل ذهنی شامل اجرای برون متنی قدرت مکان، بازتولید هویت جمعی و مکان های مقدس شده و مکان های نقشه نگاری فرهنگی است. از این رو لازم و ضروری است تا در تدوین برنامه ریزی شهری به این عوامل توجه بسزایی نمود.