میکروکایمریسم؛ مهاجرت دوسویه سلولها بین مادر و جنین
نویسندگان
1 استادیار گروه زیستشناسی سلولی و مولکولی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
2 کارشناس ارشد زیستشناسی سلولی و مولکولی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2022.21379چکیده
مقدمه: گذر دوطرفه سلول ها بین جنین و مادر، احتمالاً در تمام بارداریها رخ داده و در توسعه سیستم ایمنی جنینی، ترمیم بافتی در بیماری های خودایمنی، سرطان و مراقبت ایمنی در مادر نقش دارد. شواهد پیشرونده نشان می دهد که سلول های جنینی می توانند بعد از زایمان پایدار بمانند و به میکروکایمریسم منجر شوند. با وجود شواهد کافی مبنی بر گذر دوطرفه سلول ها، بخش قابل توجهی از میکروکایمریسم جنینی مبهم باقی مانده است. مطالعه مروری حاضر با هدف بررسی آخرین یافته ها در ارتباط با میکروکایمریسم جنینی و نقش های شناخته شده یا احتمالی این پدیده در بدن مادر و جنین انجام شد. روشکار: در این مطالعه مروری جهت یافتن مقالات مرتبط، پایگاهای PubMed، Science Direct، Scopus و Google Scholar با استفاده از کلمات کلیدی میکروکایمریسم، گذر سلولی بین جنین و مادر (MFCT) و جنین نیمه آلوژنیک در بازه زمانی 1991 تا 2021 جستجو شده و مقالات مجلات چارک اول و مقالات دارای اطلاعات مستند در اولویت قرار گرفتند. یافته ها: در طول بارداری موفق انسان، احتمالاً با سرکوب سیستم ایمنی جفتی، جنین نیمه آلوژنیک از حمله سیستم ایمنی مادر در امان می ماند و به ایجاد میکروکایمریسم کمک می کند. سلول های جنینی عمدتاً در مغز استخوان مادر پایدار می شوند و دارای توانایی تمایز به سلول های بالغ ویژه بافتی در اندام های آسیب دیده مادر هستند. نتیجه گیری: سلول های میکروکایمریک در برخی پاسخ های ایمنی و بیماری های مرتبط با سیستم ایمنی نقش قابل توجهی دارند. همچنین، توانایی سلول های جنینی برای عبور از سد جفتی و سد خونی- مغزی، مهاجرت به بافت های گوناگون و تمایز به چندین نوع سلول مختلف، باعث پیشبرد استراتژی هایی برای پیوند داخل وریدی سلول های بنیادی یا اجدادی بهمنظور ترمیم با روش سلول درمانی شده است. از سویی، حضور سلول های جنینی در خون مادر می تواند ابزاری غیرتهاجمی برای دسترسی به DNA جنینی، بهمنظور تشخیص پیش از تولد فراهم نماید.