فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: دیابت بارداری (GDM) به‌عنوان عدم تحمل گلوکز و مقاومت به انسولین تعریف می­شود. کاهش سطح ویتامین D منجر به افزایش خطر دیابت بارداری تا 45% می­شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین سطح سرمی ویتامین D با دیابت بارداری در زنان باردار مبتلا و غیرمبتلا به دیابت بارداری مراجعه کننده به کلینیک زنان شهرستان جهرم انجام گرفت.روش‌کار: این مطالعه موردی شاهدی در سال 1400 بر روی 110 نفر از زنان باردار مراجعه کننده به کلینیک زنان شهرستان جهرم انجام گرفت. تست GTT با 4 بار خون‌گیری برای غربالگری دیابت بارداری و اندازه‌گیری HbA1C انجام شد. در کسانی که از 4 معیار اندازه‌گیری گلوکز خون وریدی در تست تحمل قند، 2 معیار یا بیشتر غیرطبیعی بود، به‌عنوان مبتلا به دیابت بارداری شناخته شده و وارد گروه مورد شدند و کسانی که GTT طبیعی داشتند، با گروه مورد همسان‌سازی شده و در گروه کنترل یا شاهد قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS (نسخه 21) و آزمون‌های آماری تی‌تست، من‌ویتنی و ضریب همبستگی اسپیرمن انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته­ ها: بین زنان مبتلا به دیابت بارداری و زنان باردار غیرمبتلا به دیابت بارداری از نظر سطح سرمی ویتامین D تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (37/0=p)، ولی از نظر متغیرهای آزمایشگاهی Total.Ca، FBSو HbA1C تفاوت معنی‌داری وجود داشت (05/0>p).نتیجه­ گیری: اگرچه بین زنان باردار مبتلا و غیرمبتلا به دیابت بارداری از نظر سطح سرمی ویتامین D تفاوت معنی‌داری وجود نداشت، اما میزان ویتامین D در زنان با دیابت بارداری پایین‌تر از زنان بدون دیابت بارداری گزارش شد. همچنین تجویز ویتامین D می‌تواند باعث بهبود متغیرها گردد که افزایش آنها می‌تواند در بروز عوارض بارداری از جمله تشدید دیابت نقش داشته باشد.