تشخیص و جداسازی مایکوپلاسما ژنیتالیوم از ادرار احتباسی زنان باردار به روش PCR

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.

2 کارشناس ارشد میکروب‌شناسی، گروه اپیدمیولوژی، انیستیتو پاستور، تهران، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2022.21129
چکیده

مقدمه: مایکوپلاسما، یکی از مهم‌ترین عوامل باکتریایی عفونت‌های دستگاه تناسلی در زنان مردان و به‌دنبال آن در مواردی زایمان زودرس و حتی سقط جنین در زنان باردار می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی موارد جداسازی مایکوپلاسما ژنیتالیوم در تعدادی از زنان باردار که در 3 ماهه اول بارداری بودند، انجام شد. روش‌کار: در این مطالعه مقطعی (توصیفی- تحلیلی) که در سال‌های 1400-1399 انجام شد، از 66 زن بارداری که برای انجام تست‌های غربالگری سه ماهه اول (بین 14-11 هفتگی) به مرکز بهداشتی درمانی مراجعه کرده بودند، نمونه‌گیری ادرار احتباسی به‌عمل آمد. به این ترتیب که این زنان حداقل از 2 ساعت قبل تخلیه مثانه انجام نداده و نمونه ادرار در ظروف استریل جمع‌آوری شد. DNA رسوب ادرار استخراج شده و از نظر وجود ژنوم مایکوپلاسما تحت آزمایش PCR قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمون‌ آماری تی مستقل انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته ­ها: در مطالعه حاضر میزان جداسازی مایکوپلاسما از نمونه ادرار احتباسی زنان با روش PCR حدود 65/17% بود. نتیجه ­گیری: به‌دلیل خطراتی که نمونه‌گیری ترشحات واژن و سرویکس برای تشخیص مایکوپلاسما در زنان باردار دارد، نمونه ادرار احتباسی روش ایمن‌تر و مورد اعتمادتری برای تشخیص و جداسازی این باکتری می‌باشد.