مطالعة تطبیقی رویکردهای حاکم بر جرم‌انگاری سرقت هویت

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای فقه و حقوق جزا، دانشگاه شهید مطهری، تهران، ایران.

2 استادیار گروه فقه و حقوق جزا، دانشگاه شهید مطهری، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه فقه و حقوق خصوصی، دانشگاه شهید مطهری، تهران، ایران.

4 استاد گروه فقه و حقوق خصوصی، دانشگاه شهید مطهری، تهران، ایران

doi
10.22059/jqclcs.2025.385559.1956
چکیده

سرقت هویت نوعی فریب و تقلب است که در آن فردی با استفاده از اطلاعات هویتی شخص دیگری، خود را به‌جای آن فرد معرفی می‌کند. این عمل می‌تواند به او این امکان را بدهد که به روش‌های مختلف به منافع مالی دست یابد. فرایند گذار از جوامع صنعتی به جوامع اطلاعاتی، تأثیر شگرفی در توسعة سرقت هویت بر جای گذاشته است. این پدیدة مجرمانه که شامل اشکال و درجات مختلفی است و از استفاده غیرمجاز کارت‌های اعتباری تا تصاحب کامل هویت شخص را در برمی‌گیرد، امروزه به‌عنوان یکی از خطرناک‌ترین جرایم محسوب می‌شود و گاهی اوقات خساراتی غیرقابل‌جبران به‌ همراه دارد. با توجه به اینکه سرقت هویت افراد، چه در دنیای واقعی و چه در فضای مجازی، می‌تواند به ارتکاب اعمال غیرقانونی منجر شود، در برخی کشورها و به‌ویژه در بسیاری از قوانین کیفری ایالت‌های آمریکا این عمل جرم‌انگاری شده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای ضمن تبیین مبانی تحقیق به رویکردهای حاکم بر جرم‌انگاری این پدیده می‌پردازد و در نهایت، پیشنهاد‌هایی برای تدوین قوانین کیفری مناسب در این زمینه ارائه می‌دهد.