تحلیل تطبیقی و میان‌رشته‌ای ریخت‌شناسی و عملکرد آکوستیکی حفره‌های صوتی بر اساس مطالعه موردی یک نمونه ساز عود

نویسندگان

1 دانشگاه فرماندهی و ستاد

2 دانشگاه فرماندهی و ستاد

doi
چکیده

این تحقیق از تحلیل ریخت‌شناسی تاریخی و آزمایش‌های آکوستیک کنترل‌شده برای ارزیابی تأثیر پیکربندی‌های حفره صوتی بر ویژگی‌های رزونانس سازهای لوت با گردن کوتاه استفاده می‌کند. از طریق مقایسه سیستماتیک طرح‌های تک‌حفره در مقابل سه‌حفره در سنت‌های سازهای متنوع جغرافیایی، تفاوت‌های قابل توجهی را در پارامترهای خروجی آکوستیک نشان می‌دهیم. اندازه‌گیری‌های تجربی نشان می‌دهد که پیکربندی سه‌حفره (حالت ۳) در مقایسه با پیکربندی کاملاً بسته (حالت ۱)، مقادیر دامنه ریشه میانگین مجذور %55/35 بالاتر تولید می‌کند، در حالی که تفاوت بین پیکربندی سه‌حفره و تک‌حفره (حالت ۲) تقریباً %25 است. این یافته‌ها نشان‌دهنده افزایش چشمگیر انرژی متوسط (35/55% نسبت به حالت کاملاً بسته، و %25 نسبت به حالت تک‌حفره)، بهبود شاخص‌های بلندی مبتنی بر آر ام اس [i] ( RMS ) و افزایش پایداری رزونانس (14/12% ) در طرح سه‌حفره نسبت به حالت کاملاً بسته است . بررسی ریخت‌شناسی، تکامل حفره صدا را در سنت‌های لوت خاورمیانه، اروپا و شرق آسیا ردیابی می‌کند و روندهای ثابتی را به سمت افزایش پیچیدگی روزنه در سازهای عملکردگرا آشکار می‌سازد. نتایج ما اعتبار تجربی را برای ترجیحات طراحی تاریخی ارائه می‌دهد و در عین حال معیارهایی را برای بهینه‌سازی سازهای معاصر ارائه می‌دهد. ویژگی‌های دامنه بهبود یافته و رزونانس گسترده پیکربندی‌های حفره، مزایای آشکاری را برای کاربردهایی که نیاز به محدوده دینامیکی وسیع و پخش تُن پایدار دارند، نشان می‌دهد و پیامدهایی هم برای بازسازی سازهای تاریخی و هم برای اصول طراحی آکوستیک مدرن دارد . [i] Root mean square (RMS)