فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: آمادگی سرویکس در زایمان واژینال ضروری است، لذا باید برای آمادگی سرویکس روشی ایمن و مناسب در نظر گرفته شود. امروزه جهت آمادگی سرویکس از روش‌های مختلفی از جمله ژل‌های استروژن، پروستاگلاندین‌ها و نیتروگلیسیرین‌‌ها استفاده می‌شود که ارجحیت آنها بر دیگری نامشخص است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر میزوپروستول واژینال و کپسول ژلاتینی نیتروگلیسیرین واژینال بر آمادگی سرویکس در حاملگی ترم و پست‌ترم انجام شد.روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی در سال 1398 بر روی 90 زن باردار با حاملگی ترم و پست‌ترم که با سرویکس نامطلوب (امتیاز بیشاپ کمتر یا مساوی 4) کاندید القای زایمان واژینال شده و به بیمارستان فاطمیه همدان مراجعه کردند، انجام شد. بیماران در دو گروه نیتروگلیسیرین واژینال و میزوپروستول واژینال قرار گرفتند. داده‌های دو گروه مربوط به دموگرافیک، دیلاتاسیون، پیشرفت زایمان، آپگار نوزاد و خونریزی پس از زایمان در دو گروه در فرم‌های مخصوص از طریق مشاهده ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمون‌های تی تست، کای اسکوئر و فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته‌ها: میزان آمادگی سرویکس در گروه نیتروگلیسیرین به‌طور معناداری بیشتر از گروه میزوپروستول بود (05/0>p). میزان بروز عوارض جانبی نظیر سردرد، افت فشار خون و خونریزی پست پارتوم قبل و بعد از زایمان در گروه نیتروگلیسیرین 6 مورد (13%) و در گروه میزوپروستول 12 مورد (3/33%) بود که از نظر آماری معناداری بود (05/0>p). طول فاز فعال لیبر در گروه میزوپروستول به‌طور معناداری کمتر از گروه نیتروگلیسیرین بود (05/0>p).نتیجه‌گیری: استفاده از کپسول ژلاتینی نیتروگلیسیرین واژینال با دوز مناسب سبب نرم شدن سریع سرویکس می‌گردد و می‌تواند به انجام زایمان طبیعی کمک کند. همچنین عوارض جانبی ناشی از کپسول نرم نیتروگلیسیرین محدودتر و قابل کنترل‌تر از عوارض جانبی ناشی از میزوپروستول می‌باشد.