مقایسۀ سه نوع تکلیف در روش تکلیفمحور و تأثیر آن در آموزش دستور زبان فارسی بهغیر فارسیزبانان (انشای کوتاه، بازنویسی متن و بررسی اختلاف تصاویر)
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد
2 محمدجواد مهدوی؛ استادیار گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 رضا مراد صحرایی؛ دانشیار گروه آموزشی زبانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی؛ تهران، ایران
4 علی علیزاده؛ دانشیار گروه آموزشی زبانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/jlkd.2019.29133چکیده
یکی از روشهای موفق آموزش زبان ارتباطی، روش یادگیری تکلیفمحور است که مزایای کار گروهی و تعامل کلاسی را همزمان با مؤلفههای مثبت توجه به صورتهای دستوری در خود دارد. در زبان فارسی پژوهشهای مستقل اندکی دربارۀ روش تکلیفمحور انجام شده است؛ اما در زبان انگلیسی پژوهشهای پر شمار و گوناگونی دربارۀ میزان تأثیرگذاری روش تکلیفمحور صورت گرفته است. این مقاله، پس از بیان اهمیت روش تکلیفمحور، با گزینش سه نوع تکلیف پر کاربرد در متون آزفا (انشای کوتاه، بازنویسی متن و بررسی اختلاف تصاویر) و ثبت تعاملهای 16 فارسیآموز بنیاد سعدی، از طریق مطالعهی بخشهای زبانمند و فراگفتار هر یک از آنان، هنگام اجرای گروهی این تکلیفها، میکوشد میزان تأثیر هر یک از این تکلیفها را در جلب توجه زبانآموزان به صورتهای دستوری بررسی کند و برایندی از کاربست عملی روش تکلیفمحور در کلاس درس و مزایای آن بهدست دهد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که انجام تکلیف به صورت گروهی در ارتقای توانش دستوری زبانآموزان آشکارا تأثیر مثبت دارد؛ بازخورد مثبت یا منفیای که زبانآموزان در تعامل با یکدیگر ارائه میکنند، در بیشتر موارد سازنده است؛ منجر به تصمیمگیری صحیح میشود و زبانآموزان بر مقولههای دستوریای که در قالب تکلیف فرا میگیرند، مسلطترند. از میان انواع گوناگون تکلیف، بازنویسی متن به دلیل قابلیت بازطراحی برای توجه به صورتهای دستوری مختلف و بازتاب مشخصتر مقولههای دستوری هدف در آن، برای آموزش دستور از مناسبترین گزینههاست.
