سیاست بهینه پولی و برآورد اعتبار سیاست گذار پولی در ایران با رویکرد DSGE
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم اقتصادی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استاد، گروه اقتصاد، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشیار، اقتصاد بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 استادیار، گروه اقتصاد، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22054/joer.2024.77537.1194چکیده
برای دستیابی به سیاست پولی بهینه باید به عنصر کلیدی در اثرگذاری این سیاستها که همان اعتبار سیاستگذار پولی است توجه نمود، زیرا اعتبار کمک مینماید تا دستیابی به متغیرهای هدفگذاری شده توسط سیاست گذار با کمترین میزان نوسان و حداقل هزینه اجتماعی به دست آید. از سوی دیگر در شرایطی که اقتصاد با شوکهای پیشبینی نشده مواجه باشد، استفاده از سیاستگذاری صلاحدیدی به سبب آنکه انعطاف بیشتری به سیاستگذار برای اتخاذ تصمیمات مناسب پولی میدهد، بهینه میباشد. بر مبنای این ادبیات، در این مطالعه دو هدف را دنبال نمودهایم. نخست یک الگوی تعادل عمومی پویای تصادفی برای یک اقتصاد باز و کوچک متناسب با شرایط اقتصاد ایران طراحی شده و مقدار اعتبار سیاستگذار پولی در ایران را در دو حوزه نرخ تورم و ارز را برآورد شده که این مقادیر به ترتیب معادل ترتیب معادل 1019/0 و 0099/0 به دست آمده است. سپس جهت یافتن سیاست بهینه پولی صلاحدیدی تحت تأثیر دو سناریوی اعتبار پایین و بالای سیاستگذار پولی، از رویکرد حداقل مقدار تابع زیان استفاده شده است. نتایج الگو حاکی از آن است که اعتبار سیاستگذار پولی در ایران در هر دو زمینه نرخ تورم و نرخ ارز بسیار پایین است. بررسی تابع زیان اقتصاد با شوکهای پیشبینی نشده مواجه باشد، استفاده از سیاستگذاری صلاحدیدی به سبب آنکه انعطاف بانک مرکزی نشان داده است که در شرایطی که سیاستِ سیاستگذار پولی در هر دو سناریو، بیشترین وزن به کاهش شکاف نرخ ارز داده و برای سایر اهداف وزن یکسانی اختصاص داده شده است، میزان زیان در حداقل مقدار ممکن خود قرار گرفته است.