امکانسنجی بقای حق حضانت مادر در صورت اسقاط حق رضاع در فقه مقارن
نویسندگان
1 استادیار گروه مذاهب اسلامی ، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
doi
10.22034/fiqh.2025.472516.1225چکیده
یکی از مشکلات حقوقی خانواده، مسئلۀ حضانت کودک است که بخش قابلتوجهی از دعاوی دادگاهها را به خود اختصاص میدهد. ازجملۀ فروعاتی که در اینباره محل اختلاف و بحث قرار گرفته، این پرسش است که آیا با اسقاط حق رضاع مادر، حق حضانت او هم ساقط میشود یا خیر. بین فقهای امامیه اختلافنظر وجود دارد؛ برخی از فقهای امامیه معتقدند که با اسقاط حق رضاع مادر، حق حضانت او هم ساقط میشود و برخی دیگر بر این عقیدهاند که با اسقاط حق رضاع، حق حضانت ساقط نمیشود. مذاهب اهلسنت نیز در این مسئله، هر یک برای اثبات بقای حق حضانت، به ادلهای خاص استناد کردهاند. در این نوشتار که با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای به بررسی دیدگاه فقهای امامیه و اهلسنت پرداخته شده، میتوان نتیجه گرفت حق حضانت مادر با اسقاط حق رضاع او ساقط نمیشود و این حق، حقی مستقل از حق رضاع است. این نتیجهگیری با توجه به استحکام ادلۀ فقهای قائل به عدم سقوط حق حضانت و همچنین اتفاقنظر فقهای اهلسنت، قابل پذیرش است.