مقایسه دو روش درمانی پلکانی و سنتی در بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک با استفاده از داروی کلومیفن سیترات
نویسندگان
1 استاد گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
2 دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
3 دستیار تخصصی زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
4 دستیار تخصصی زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
5 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
6 دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
7 دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
8 استادیار گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات گوارش و کبد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2022.20788چکیده
مقدمه: عدم تخمکگذاری مزمن، یکی از شایعترین علل ناباروری در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک است و روشهای مختلفی برای درمان آن وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین کارایی پروتکل پلکانی با استفاده از کلومیفن سیترات در بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک و مقایسه آن با رژیمهای سنتی انجام شد. روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسوکور در سالهای 98-1397 بر روی 60 بیمار PCOS در بیمارستان بعثت سنندج انجام شد. افراد بهطور تصادفی در دو گروه کنترل (سنتی) و مطالعه (پلکانی) قرار گرفتند. در گروه پلکانی، بیمار از روز 5 چرخه بهمدت 5 روز، روزانه 50 میلیگرم کلومیفن سیترات (CC) دریافت و در صورت عدم پاسخ، دوز دارو 2 برابر شد، عدم پاسخ منجر به استفاده از دوز 150 میلیگرم شد. در گروه کنترل، روند تجویز CC در هر چرخه بهمدت 5 روز با دوزهای تعیین شده بود. تأثیر تجویز CC یک هفته بعد از پایان مصرف دارو با استفاده از سونوگرافی مشخص میشد. در پایان متغیرهای اندازه تخمکها، فاصله زمانی تخمکگذاری، میزان بارداری و عوارض جانبی CC در دو گروه با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 18) و آزمونهای کولموگروف- اسمیرنوف و آزمون تی مقایسه شدند. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: فاصله زمانی تخمکگذاری در گروه پلکانی در مقایسه با گروه سنتی بهطور معنیداری کوتاهتر بود (98/0±40/21 روز در مقابل 94/5±86/51 روز). میزان تخمکگذاری (40/2±72/17 در مقابل 40/4±03/19) و بارداری (10/0±93/0 در مقابل 12/0±87/0) در دو گروه پلکانی و سنتی تفاوت معنیداری نداشت. تفاوت معنیداری در عوارض جانبی شدید دارو و ضخامت آندومتر در دو گروه مشاهده نشد (05/0<p). نتیجهگیری: روش پلکانی، یک دوره درمانی بسیار کوتاه و فاقد هرگونه اثر سوء بر تخمکگذاری و بارداری است، در ضمن فاقد هرگونه عوارض جانبی در بیماران مبتلا به PCOS است.
