ارزیابی تأثیر کاربری اراضی و آسیبپذیری آبخوان کاشان بر آلودگی آبهای زیرزمینی با استفاده از روش DRASTIC و مدل تخریب
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد مهندسی منابع طبیعی/ آلودگی محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی تهران و عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان دانشگاه آزاد اسلامی نراق
doi
چکیده
ارزیابی آسیبپذیری و آلودگی آبخوانها برای مدیریت، توسعه و تخصیص کاربری اراضی، نحوه پایش کیفیت، پیشگیری و حفاظت از آلودگی آبهای زیرزمینی ضروری است. در این تحقیق از مدلهای DRASTIC و تخریب مخدوم با کمک تکنیک GIS (تلفیق به روش همپوشانی شاخص) جهت ارزیابی تأثیر کاربری اراضی و آسیبپذیری بر آلودگی آبخوان کاشان استفاده گردید. در نقشه تهیهشده از مدل DRASTIC، ضریب تعیین 26% و سطح معنیداری 05/0 و با افزودن لایه کاربری اراضی (LU) سطح معنیداری 05/0 و ضریب تعیین 5/31% با غلظت نیترات در مدل DRASTIC-LU نشان داد. در این مدل حدود 1/1درصد از آبخوان در ناحیه شمال غرب، غرب و جنوب، به دلیل وجود کاربریهای شهری، صنعتی و کشاورزی، میزان تغذیه بالا و وجود شن و مواد درشتدانه زیاد در منطقه غیراشباع، محیط خاک و محیط آبخوان دارای آسیبپذیری زیادی میباشد. همچنین کاربریهای صنعتی، باغی، زراعی، شهری، زراعت دیم، بایر و مراتع به ترتیب با رتبههای 10، 9، 8، 7، 5/5، 5/2، 2 بیشترین تأثیر آلودگی نیترات با استفاده از مدل تخریب و خطرپذیری ذاتی 45/0 را بر آبهای زیرزمینی بر اساس همبستگی جزئی و سطح معنیداری 05/0 نشان دادند.