طراحی ابعاد سیستم انتقال آب بین حوضهای با لحاظ شاخصهای تصمیمگیری در حوضههای آبریز مبدﺃ و مقصد
نویسندگان
1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی عمران/ آب و محیط زیست، پردیس فنی و مهندسی شهید عباسپور، دانشگاه شهید بهشتی.
2 استادیار / دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، پردیس فنی و مهندسی شهید عباسپور، دانشگاه شهید بهشتی
3 استادیار / دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، پردیس فنی و مهندسی شهید عباسپور، دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
افزایش روز افزون نیاز به منابع آب برای تأمین مقاصد مختلف، مسئله دستیابی به آب شیرین را با مشکلات و محدودیتهای فراوانی روبرو کرده است. این مسئله در داخل کشور به دلیل عدم همخوانی توزیع مکانی منابع آب محدود و نقاط دارای سطح تقاضای آبی بالا، به صورت جدیتری مطرح میباشد. در این میان انتقال بین حوضهای آب به عنوان راهکاری برای حل مشکل کمبود آب از دیرباز مطرح بوده است. وجود معیارها و عوامل اثرگذار مختلف و متعدد، مطالعه این طرحها را بسیار دشوار نموده است. در تحقیق حاضر، طراحی مطلوب ابعاد یک سیستم انتقال آب بین حوضهای در قالب مطالعه موردی طرح انتقال آب بهشتآباد از حوضه بالادست کارون به حوضه آبریز گاوخونی با استفاده از مدل برنامهریزی منابع آب MODSIM در قالب 6 سناریو مورد ارزیابی قرار گرفته است. در ادامه با استفاده از مدلهای تصمیمگیری چند معیاره و تئوری مجموعههای فازی، سناریوی مطلوب برای انتقال آب بهشت آباد انتخاب و بدین ترتیب توجیهپذیری و حجم آب قابل انتقال در این طرح مشخص شده است. نتایج مدل شبیهسازی نشان از وجود یک دوره خشک 10 ساله در سری زمانی آورد رودخانههای حوضه آبریز دارد. لذا نتایج مطالعات در شرایط لحاظ دوره هیدرولوژیک خشک نیز ارائه شده و مورد مقایسه قرار گرفته است. با توجه به این موضوع، حجم قابل انتقال آب در شرایط لحاظ دوره هیدرولوژیک بلند مدت در حدود 190 و در شرایط لحاظ دوره هیدرولوژیک خشک در حدود 147 میلیون متر مکعب در سال بهدست آمده است.