فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: ناباروری زنان وضعیتی است که با وجود تلاش در طول یک سال، قادر به باروری نیستند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر رژیم گیاهی گرده خرما (حاضر با اتکا به ویژگی‌های مفید گرده خرما در جهت درمان ناباروری) با رژیم دارویی لتروزول+تاموکسیفن در درمان زنان نابارور انجام گرفت. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی دو‌سویه‌کور در سال 1398 بر روی 128 نفر از زنان نابارور ساکن شهرستان جهرم انجام شد. افراد در دو گروه دریافت رژیم دارویی لتروزول+تاموکسیفن و گیاهی گرده خرما قرار گرفتند. گروه کنترل؛ رژیم درمان ناباروری لتروزول+تاموکسیفن و گروه آزمون، رژیم گیاهی گرده خرما را به‌صورت کپسول‌های 500 میلی‌گرمی 3 بار در روز، از روز سوم قاعدگی دریافت کردند. نتایج بر اساس سونوگرافی و آزمایشات خون جمع‌آوری شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS (نسخه 21) و آزمون‌های تی تست، آنالیز واریانس یک‌طرفه و آزمون دانکن انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: تعداد فولیکول‌ها، اندازه فولیکول‌ها، ضخامت آندومتر، FSH و LH در هر دو گروه کنترل و آزمون، افزایش معنی‌داری یافت، اما این افزایش‌ها در گروه کنترل بیشتر بود. با این وجود بر اساس نتایج تستβ-HCG ، 14 نفر (87/21%) در گروه کنترل و 10 نفر (62/15%) در گروه آزمون مثبت بودند (651/0=p). در حالی β-HCG همراه با دوقلویی فقط در 4 نفر (25/6%) از افراد گروه آزمون مشاهده شد، در گروه کنترل هیچ موردی دوقلویی وجود نداشت (154/0=p). ارتباط معنی‌داری بین وضعیت حاملگی، بین دو گروه کنترل و آزمون وجود نداشت (05/0<p). نتیجه‌گیری: مصرف گرده خرما باعث افزایش تعداد و اندازه فولیکول‌ها و ضخامت آندومتر می‌شود. هرچند افزایش این فاکتورها در مقایسه با گروه دریافت‌کننده دارو لتروزول+ تاموکسیفن کمتر بود، اما تفاوتی در موفقیت ایجاد بارداری بین دو گروه وجود نداشت که نشان می‌دهد این ترکیب دارویی ظرفیت انجام تحقیقات گسترده‌تری برای توسعه دارویی دارد.