فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: زایمان برای عده­ای از زنان رضایت‌بخش نبوده و با درد، ترس و رنج همراه است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر وضعیت سجده بر شدت درد و طول مدت زایمان در زنان نخست‌زا انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در سال 1399 بر روی 100 نفر از زنان نخست‌زای بستری در بخش زایمان در جنوب استان کرمان انجام شد. افراد به‌صورت تصادفی در دو گروه 50 نفره وضعیت معمول و سجده قرار گرفتند. برای زنان وضعیت سجده، در ابتدای فاز فعال (دیلاتاسیون 4 سانتی‌متر)، به‌طور متناوب (هر یک ساعت، به‌مدت 15 دقیقه) تا پایان دیلاتاسیون کامل دهانه رحم در وضعیت سجده قرار گرفتند. گردآوری داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های اطلاعات فردی و مقیاس دیداری درد و فرم پیشرفت زایمان (پارتوگراف) انجام شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارآماری SPSS ( نسخه 26) و آزمون‌های تی مستقل، کای دو و آزمون دقیق فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی­دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج آزمون آماری، میانگین شدت درد در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل به‌طور معنی­داری کمتر بود (001/0>p). پیشرفت زایمان در مادران گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل به‌طور معنی‌داری سریع‌تر بود که مدت زمان زایمان در گروه مداخله و کنترل به‌ترتیب 04/1±48/4 و 7/1±16/7 بود (001/0>p). میزان رضایت مادران از وضعیت قرار‌گیری در پروسه زایمان در گروه مداخله بیشتر از گروه کنترل بود (001/0>p). نتیجه‌گیری: وضعیت سجده در زنان نخست‌زا در طول فاز فعال زایمان در کاهش شدت درد و تسریع پیشرفت زایمان سودمند است، لذا توصیه می­شود که از این وضعیت به‌عنوان یک مراقبت معمول غیردارویی در بخش‌های زایمانی استفاده شود.