شناسایی و اولویت بندی قابلیت های گردشگری در مناطق کویری و بیابانی استان قم
نویسندگان
1 دکتری تخصصی جغرافیای سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 استادیار جغرافیای سیاسی دانشگاه جامع امام حسین (ع)
3 کارشناسارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه خوارزمی
4 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه ارومیه
doi
10.22059/jhgr.2017.62329چکیده
استان قم،یکی از استانهای کویری و بیابانی کشور، دارای منابع بالقوه برای توسعة گردشگری در نواحی کویری و بیابانی است. براین اساس، در مقالةحاضر به شناسایی، نحوةتوزیع فضایی جاذبههای گردشگری در مناطق کویریو بیابانیاستان قم،و اولویتبندی این قابلیتها برای توسعة این نوع از گردشگری پرداخته شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و روش جمعآوری اطلاعات کتابخانهای و میدانی (پرسشنامه و مشاهده و بازدید میدانی) است. نتایج حاصل از مدل Getis-Ord نشان میدهد پراکنش فضایی جاذبههای گردشگری کویر و بیابان در استان قم از الگوی خوشهای پیروی میکند و این خوشهها را میتوان در سهناحیه از استان مشاهده کرد: 1. حوالی اتوبان قم-تهران (به شعاع 10 کیلومتر)؛2. حوالی اتوبان قم-کاشان (به شعاع 10 کیلومتر)؛3. نواحی اطراف شهر قم (به شعاع 20 کیلومتر). همچنین،نتایج مدل الکتر نشان میدهد در مقایسةنسبی قابلیتهای توسعة گردشگری در مناطق کویریو بیابانیاستان قم، در اولویت یکم سه قابلیت قرار گرفته که عبارتاند از:«گردشگری علمی»، «امکان جذب سرمایههای دولتی و بخش خصوصی در ارتباط با انواع توریسم» و «توان اکوتوریستی». در اولویت دوم، دو قابلیت با امتیاز یکسان قرار گرفتهاند که شامل «گردشگری ماجراجویانه» و «گردشگری ورزشی و برگزاری انواع مسابقات ورزشی» میشود. درنهایت،در اولویت سوم نیز سه قابلیت قرار دارد که عبارتاند از:«ایجاد زیرساختها و مجموعهای مناسب برای برگزاری برنامههای فرهنگی و هنری»، «بازدید گردشگران از جاذبههای این مناطق در قالب تورهای گردشگری» و در نهایت«احداث شهرک درمانی یا سلامت».