نقش رضایت شهروندان بر رفتارهای مثبت شهروندی (مطالعه موردی: شهر مشهد)

نویسندگان

1 استاد گروه جغرافیا و برنامه‏ریزی شهری، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد

2 کارشناس ‏ارشد جغرافیا و برنامه‏ ریزی شهری، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22059/jhgr.2018.245527.1007584
چکیده

هدف از این مطالعه بررسی شاخص‏های رضایت شهروند و تأثیر رضایت بر رفتارهای مثبت شهروندی در شهر مشهد است. مطالعات نظری و همچنین تکمیل پرسش‏نامه به روش جمع‏آوری اطلاعات و داده‏های پژوهش بود. حجم نمونه برای تکمیل پرسش‏نامه برابر 450 نفر برآورد شد. نتایج آنالیز داده‏ها برای وضعیت کیفیت ادراک‏شده نشان داد میانگین‏های به‏دست‏آمده برای هر یک از گویه‏ها اختلاف معناداری را با سطح متوسط 3 نشان می‏دهد و در بیشتر موارد کمتر از سطح متوسط بوده است. بااین‏حال، نتایج به‏دست‏آمده از آزمون مدل برای بررسی روابط متغیرها به این شرح بود که تأثیر کیفیت ادراک‏شده در رضایت شهروند با ضریب مسیر43/0 مثبت بود. فرضیة تأثیر رضایت در دلبستگی شهری نیز با ضریب 68/0 به‏عنوان بالاترین ضریب مسیر در بین ضرایب تأیید شد. تأثیر منفی رضایت بر قصد ترک و دلبستگی بر قصد ترک به‏ترتیب با ضرایب 3/0- و 28/0- تأیید شد. همچنین، فرضیه‏های تأثیر مثبت متغیر رضایت در گفتار مثبت(20/0) و متغیر دلبستگی در گفتار مثبت(33/0) تأیید شد.