نقش رضایت شهروندان بر رفتارهای مثبت شهروندی (مطالعه موردی: شهر مشهد)
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22059/jhgr.2018.245527.1007584چکیده
هدف از این مطالعه بررسی شاخصهای رضایت شهروند و تأثیر رضایت بر رفتارهای مثبت شهروندی در شهر مشهد است. مطالعات نظری و همچنین تکمیل پرسشنامه به روش جمعآوری اطلاعات و دادههای پژوهش بود. حجم نمونه برای تکمیل پرسشنامه برابر 450 نفر برآورد شد. نتایج آنالیز دادهها برای وضعیت کیفیت ادراکشده نشان داد میانگینهای بهدستآمده برای هر یک از گویهها اختلاف معناداری را با سطح متوسط 3 نشان میدهد و در بیشتر موارد کمتر از سطح متوسط بوده است. بااینحال، نتایج بهدستآمده از آزمون مدل برای بررسی روابط متغیرها به این شرح بود که تأثیر کیفیت ادراکشده در رضایت شهروند با ضریب مسیر43/0 مثبت بود. فرضیة تأثیر رضایت در دلبستگی شهری نیز با ضریب 68/0 بهعنوان بالاترین ضریب مسیر در بین ضرایب تأیید شد. تأثیر منفی رضایت بر قصد ترک و دلبستگی بر قصد ترک بهترتیب با ضرایب 3/0- و 28/0- تأیید شد. همچنین، فرضیههای تأثیر مثبت متغیر رضایت در گفتار مثبت(20/0) و متغیر دلبستگی در گفتار مثبت(33/0) تأیید شد.