فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: اضطراب و ترس از زایمان، یکی از بزرگ‌ترین نگرانی­های زنان باردار می­باشد که ممکن است منجر به درد و طولانی شدن زایمان شود. با توجه به نقش درمانی و حمایتی ماماها، مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر حضور مامای همراه بر اضطراب و ترس از زایمان طبیعی در زنان باردار انجام شد. روش ­کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی در سال 1397 بر روی ۸۰­ زن باردار در بیمارستان حکیم، شهرستان نیشابور انجام­ شد. در گروه مداخله، مامای ­همراه از ابتدای لیبر تا 1 ساعت پس از خروج جفت در­ کنار زنان بود و اقدامات حمایتی برای آنان انجام می­داد، اما گروه کنترل فقط مراقبت­های روتین بخش را دریافت­ کردند. برای دو گروه پرسشنامه اضطراب هامیلتون و پرسشنامه نگرش زایمان هارتمن در سه فاز تکمیل شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS (نسخه 20) و آزمون­های تی مستقل، کای دو و آنالیز واریانس با اندازه‌های تکراری انجام­ شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی­دار در نظر گرفته ­شد. یافته­ها: بین دو گروه از نظر ویژگی­های فردی- اجتماعی، مامایی، میانگین نمره اضطراب و ترس از زایمان طبیعی در بدو ورود به بخش زایمان، اختلاف معنی­داری وجود نداشت (۰۵/۰<p). حضور مامای ­همراه، میانگین ­نمره اضطراب و ترس از زایمان در فاز ­فعال زایمان و 1 ساعت پس از خروج جفت را در مادران گروه مداخله در مقایسه گروه کنترل به‌طور معنی­داری کاهش ­داد (۰۰۱/۰>p). نتیجه­ گیری: حضور مامای همراه در بخش­های زایمان به‌­عنوان یک مداخله ساده و غیرتهاجمی، می­تواند منجر به کاهش اضطراب و ترس از زایمان طبیعی در زنان باردار شود.