«تحلیل گفتمان انتقادی تمهیدات عینالقضات همدانی» (با رویکرد نورمن فرکلاف)
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2
doi
10.22051/jml.2023.42386.2420چکیده
«تمهیدات»، مهمترین اثر عین القضات همدانی، عارف آزاداندیشِ عصر سلجوقی و یکی از معروفترین آثار عرفان اسلامی است که در پژوهش حاضر با رویکرد «تحلیل گفتمان انتقادی» نورمن فرکلاف بررسی شده است. هدف این پژوهش، پاسخ به چند پرسش است؛ از جمله اینکه نظم گفتمانی ایرانِ عصر سلجوقی در «تمهیدات» چگونه بازتولید شده است؟ کردارهای گفتمانیِ تمهیدات، بازتاب کدامیک از کردارهای اجتماعی است؟ و راهکار عین القضات برای برونرفت از گفتمان سلطه و تعصب روزگار سلجوقی چیست؟ نتایج پژوهش نشان میدهد که نظم اجتماعی عصر سلجوقی که مبتنی بر سلطة حاکمان سیاسی بر مردم، علمای دینی بر پیروان و مشایخ صوفیه بر مریدان و بیانگر انواع طبقهبندی اجتماعی است، در تمهیدات با بهرهگیری از «نام دهی» مشارکان بازتاب یافته است. عین القضات با استفاده از دو ژانر از پیش موجودِ «تفسیر قرآن» و «وعظ» که دو کنش فرهنگی و اجتماعی جداگانه به شمار میرفتند، ضمن القای باورهای خویش به مخاطبان، در تقابل با گفتمانهای موجود، پادگفتمان ایجاد کرده و حتی از جایگاه منتقد اجتماعی و ایده پرداز، برای برونرفت از گفتمان سلطه، خشونت و مذهب گرایی متعصبانة روزگار خویش، ایده جدیدِ معرفت و «عشق» را مطرح کرده است. کاربرد جملههای خبری، الگوهای ویژه امری و پرسشیِ تمهیدات، نشان میدهد که در این تقابلِ گفتمانی، جایگاه عین القضات از موضع اقتدار است؛ اقتدار معرفتی در برابر اقتدار سلطه و اقتدار عشق در برابر اقتدار تعصب و خشونت. این ویژگیها تمهیدات را از جایگاه تعلیمی و تفسیری فراتر میبرد و حتی برای آن رسالت اجتماعی نیز قائل می شود.